Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/27547 K.2020/11481

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının makinelerden sorumlu şef olarak çalışmakta iken 2015 yılı itibariyle ağır beden işlerinde çalıştırılmaya başlandığını, çalışma şartlarının ağırlaştırıldığını, bu nedenle davacıda bel fıtığı oluştuğunu ve 2015 Mart ayında 3 gün rapor almak durumunda kaldığını, davalı işverenin davacıya iş göremezlik raporu almadığı sürece ağır işlerde çalışmaya devam edeceğini bildirdiğini, 17.03.2015 tarihinde ise iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı olarak feshedildiği 31.03.2015 tarihine kadar üretim işçisi olarak çalıştığını, davacının 07.03.2015 - 23.05.2015 tarihleri arasında işe devam etmemesi nedeniyle davacı yana 23.03.2015 tarihli ihtarname keşide edilerek var ise devamsızlığına ilişkin mazeretini 3 gün içinde bildirmesinin istendiğini ancak davacının mazeret bildirilmeyerek işe devam etmemesi üzerine 01.04.2015 tarihli ihtarname ile davacının iş sözleşmesinin devamsızlığı nedeniyle işveren tarafından haklı nedenle sona erdirildiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacı, işveren tarafından ağır işlerde çalıştırılmaya başlanması nedeniyle bel fıtığı olduğunu ve bu nedenle 3 (üç) gün rapor aldığını, davacının 17.03.2015 tarihinde işten haksız olarak çıkarıldığını ve davalı işveren tarafından tazminatlarının ödeneceğinin söylendiğini ancak ödeme yapılmadığı gibi davacıya ihtarname gönderilerek üç gün üst üste işe devam etmediğinin bildirildiğini, davacı tarafından davalı işveren aranarak işten çıkartılmasına rağmen neden ihtarname gönderildiğinin sorulması üzerine prosedür olarak tüm işçilere gönderildiğinin söylendiğini beyan etmektedir.

Davalı işveren ise, davacının rahatsızlığı olduğunu ve firmadan ayrılmak istediğini belirttiğini ancak davalı işverenin söz konusu iş için elemana ihtiyacı olması nedeniyle davacıya işten çıkartılamayacağını, eğer herhangi bir hastalığı var ise hastalığını kanıtlayacak rapor sunmasının belirtildiğini, davacının çalışmasını engelleyici yönde herhangi bir rahatsızlığının olduğuna ilişkin davalı işverene herhangi bir belge ibraz etmediğini, bu süreçte davacının 07.03.2015 ve 23.03.2015 tarihleri arasında mazeretsiz olarak devam etmediğini , davalı işveren tarafından Kartal 20.Noterliği’nin 23.03.2015 tarih,

07039 yevmiye numaralı ihtarnamesi keşide edilmiş ve 30.03.2015 tarihine kadar işyerine mazeret bildirmeksizin devam etmediğinin tespiti ile ihtarnamenin tebliğinden itibaren 3 gün içinde devamsızlığına ilişkin yasal mazeretini bildirmesinin istendiğini, mazeret bildirmeyen davacının iş sözleşmesinin Kartal 20.Noterliği’nin 01.04.2015 tarih , 07795 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile İş Kanunu’nun 25/II-g maddesi uyarınca feshedildiği ihtaren bildirildiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının yaklaşık 9 yıllık bir kıdemi mevcut olup bu kıdemdeki bir işçinin tazminat haklarından mahrum kalacak şekilde devamsızlık yapmak sureti ile işten ayrılması hayatın olağan akışına aykırı olduğu, dosya kapsamından ve davacı tanığının beyanından davacıyı rahatsızlığı nedeni ile davalı işverenliğin istirahate gönderdiği ancak akabinde devamsızlık tutanakları düzenlendiğinin anlaşıldığı, devamsızlık savunmasına itibar edilmediği, iş sözleşmesinin tazminat ödenmeyecek şekilde feshedildiği hususunda ispat yükü kendisinde olan davalı işverenin feshin haklı nedenle yapıldığı hususunu ispatlayamadığı, feshin haksız olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir.

Dosya kapsamında 18.03.2015 – 23.03.2015 tarihlere ilişkin devamsızlık tutanakları ile 30.03.2015 ve 01.04..2015 keşide tarihli ihtarnameler mevcut olup, dinlenilen tutanak münzii tanıklardan ... “..davacının iş akdinin feshine gelince davacı 16 mart 2015 den itibaren işe gelmemeye başladı bizde devamsızlık tutanağı tuttuk ve gelmemesine yönelik mazeretini bildirmesi noktasında ihtarname keşide ettik, bu süreçte ... devlet hastanesinden şirkete telefon geldi ve davacının hastaneden rapor istediği,

vermeyince de kavga ettiği söylendi, işe gelmemesi ile ilgili mazeretini göndermesi istenildiği halde mazeret belgelenmeyince bizde ihtarname çekerek iş akdini davacının devamsızlığı nedeni ile haklı nedenle feshetmek durumunda kaldık....bana göstermiş olduğunuz tutanaklar davacının işe gelmemesi üzerine tutulmuştur, isminin yanında yer alan imzalar bana aittir ve içerikleri de doğrudur ” şeklinde beyanda bulunarak davacının işine devam etmesi gerektiğinin söylenmesine rağmen işine devam etmediğini ve devamsızlık yaptığını doğrulamışlardır.

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davalı tarafından iddia ve ispat olunan devamsızlık olgusunun aksinin yöntemince ispat edilemediği ve iş sözleşmesinin davalı tarafından, 4857 sayılı Yasanın 25/II-(g) bendi gereğince haklı nedene dayalı olarak feshedildiği sonucuna ulaşılmaktadır. Açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında davacının iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı nedenle feshedildiğinin kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.