KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2016/27596 E., 2020/11759 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ekim 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada 01/08/2003-14/08/2015 tarihleri arasında çalıştığı, yaş şartı hariç emeklilik şartlarını taşıması sebebiyle iş akdini feshettiği, kıdem tazminatı alacağının tahsili istemiyle başlattığı icra takibine haksız itiraz nedeniyle takibin durdurulduğu iddiası ile itirazın iptaline ve inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden davalının tüm aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta; Davacı tarafından kıdem tazminatı alacağının tahsili istemiyle başlatılan icra takibine karşı yapılan itirazın iptali dava konusu edilmiştir. Mahkemece davalının itirazının iptali ile davalı aleyhine inkar tazminatına hükmedilmesi isabetli ise de, inkar tazminatına hükmedilirken sadece asıl alacağın %20’si oranında inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir iken inkar tazminatı miktarının belirtilmesi hatalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/8. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2016/27596, K. 2020/11759, 13 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama