Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/27652 K.2020/11879

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin forklift operatörü olarak aralıklarla üç dönem halinde çalıştığını, iş şartlarının her üç dönemde de aynı olduğunu, sigorta kayıtlarının gerçek ücret üzerinden gösterilmesini isteyen davacının iş sözleşmesinin işe giriş sırasında alınan istifa dilekçesi işleme konularak sona erdirildiğini, çalıştığı sürelere ilişkin işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ...İnş. San. Tic. A.Ş. vekili, davacının istifa dilekçesi vererek işten ayrıldığını, istifa dilekçesinin peşinen alınmadığını, sair ücret taleplerinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Kağıt Karton ...ve Tic. A.Ş.vekili, davacı iddialarının haksız olup davanın reddi gerektiğini, dosya kapsamına göre iş sözleşmesinin istifa nedeniyle sona erdiğini, dinlenen tanıkların husumetleri olduğunu, raporu ve hesaplamaları kabul etmediklerini, ıslah dilekçesini de kabul etmediklerini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere, tanık beyanlarına ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar süresi içinde her iki davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretin hesabı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun “Yıllık ücretli izin hakkı ve izin süreleri” başlığını taşıyan 53. maddesine göre; “işyerinde işe başladığı günden itibaren, deneme süresi de içinde olmak üzere, en az bir yıl çalışmış olan işçilere yıllık ücretli izin verilir. Yıllık ücretli izin hakkından vazgeçilemez.

Niteliklerinden ötürü bir yıldan az süren mevsimlik veya kampanya işlerinde çalışanlara bu Kanunun yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümleri uygulanmaz. İşçilere verilecek yıllık ücretli izin süresi, hizmet süresi;

a) Bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl dahil) olanlara ondört günden,

b) Beş yıldan fazla onbeş yıldan az olanlara yirmi günden,

c) Onbeş yıl (dahil) ve daha fazla olanlara yirmialtı günden,

Az olamaz. (Ek cümle: 10/9/2014-6552/5 md.) …….”

Söz konusu yasal düzenleme dikkate alındığında, davacının iki tam yıl çalışma süresine göre 28 gün yıllık izne hak kazandığının kabulü gerekirken, 42 gün izne hak kazandığı belirlenmiştir. Kullanılan izin sürelerinin hesabında, davacının toplam hak ettiği iznin 28 gün olduğu dikkate alınmalıdır. Mahkemece hatalı hesaplama yapılarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.