Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/28048 K.2017/17487

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette işçi sıfatı ile 25/03/2014 - 26/02/2015 tarihleri arasında çalıştığını, haksız ve geçersiz olarak iş sözleşmesinin feshedildiğini, bu nedenle dava açmak zorunda kaldıklarını iddia ederek, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, açılan davayı kabul etmediklerini, davacının iş akdinin feshinin haklı bir nedene dayandığını, davacının çalışma ortamında ve telefon konuşmaları kayıt edildiği halde ankete başlamadan önce küfür ettiğini, müvekkili şirket müşterilerinin davacının projelerinde çalışmasını istemediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, tanık beyanları ve bilirkişi raporu dikkate alındığında, davacının kötü konuşmaları, anket işi sonlandıktan sonra müşteriye yönelik olmaksızın kendi kendine gayri ihtiyari söylediği, mevcut durumun fesih dışında ki disiplin uygulamaları ile çözümlenecek bir davranış olduğu, bu yol denenmeksizin davacı hakkında direkt fesih işlemi yapılmasının keyfi ve feshin kaçınılmazlığı ve son çare olduğu ilkesine aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı işyerinde telefonla anket işi yaptığı anlaşılan davacının iki görüşme arasında "koduğumun karısı" dediği ve bu sözün sistem tarafından kaydedildiği, sonrasında bu kayıtların incelenmesi esnasında olayın ortaya çıkıp iş akdinin işveren tarafından bu nedenle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Söz konusu olayın iki görüşme arasında oluşu da gözetildiğinde, davacı işçinin isim vermemekle birlikte bu hakaret sözünü, sözü kullanmasından önce görüşme yaptığı müşterilerden birine söylediği de açıktır.

Doğrudan isim verilmese ve gıyapta olsa bile bir müşteriye karşı açıkça hakaret içeren söz nedeniyle işverenin fesihte haklı olduğu gözetilerek davanın reddi yerine kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.