Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/28132 K.2020/12643

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde garson olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin işveren tarafından feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı koşullarının oluştuğunu, davacının raporların bitiminde gelmediğini ve rapor ibraz etmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporu, sağlık raporları, ameliyat belgelerinden davacının haklı nedenle devamsızlık yaptığından kıdem ve ihbar tazminatının, dinlenen çoğunluk tanık anlatımları davacının işyerinde her gün 7.5 saat, haftada 45 saatin üzerinde çalıştığı, haftanın 7 günü ve genel tatillerde çalıştığı gerekçesiyle bu alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının 2009 yılında tanık olarak dinlendiği Edirne İş Mahkemesi'nin 2009/95 Esas sayılı dosyada haftada bir gün hafta tatili kullandığını açıklamış ayrıca açılan bu davada dinlenen her iki taraf tanıkları hesaplamaya konu dönem içinde hafta tatili gününde çalıştığına dair açıklamada bulunmamışlardır.

Somut uyuşmazlıkta; ispat yükü üzerinde olan davacı işçi tarafından hafta tatili günlerinde çalıştığı yöntemince kanıtlanamadığından hafta tatili ücret alacağının reddi gerekir.

3-Dosya kapsamına göre davacının ücretsiz izin kullandığı dönemler bir kısım işçilik alacaklarından hesaplama dışı tutulmuşsa da rapor bu yönden denetime elverişli olmayıp tüm ücretsiz izin dönemleri gösterilmek suretiyle hesaplama yapılarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: