Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/2851 K.2019/12103

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 10.03.2012-28.05.2013 tarihleri arasında mikser operatörü olarak aralıksız ve kesintisiz olarak çalıştığını, hiçbir neden söylenmeden işten çıkarıldığını,tazminat ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davaya konu alacakların zamanaşımına uğradığını, 28.05.2013 tarihinde davacının kendi el yazısı ile yazmış olduğu istifa dilekçesi ile iş sözleşmesinin sona erdiğini, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağım, buna rağmen iyi niyetli davranılarak net 1.438,01 TL kıdem tazminatının 29.05.2013 tarihinde davacının banka hesabına yatırıldığını, 28.05.2013 tarihli ibraname gereği davacının herhangi bir hak ve alacağının da kalmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını ve kullanmadığı 14 günlük izin ücretinin karşılığının net 396,70.TL olarak 2013 Mayıs ayı bordrosunda tahakkuk ettirilerek banka hesabına yatırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hafta tatili ücretinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 46 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince, çalışılmayan hafta tatili günü için bir iş karşılığı olmaksızın işçinin ücreti tam olarak ödenir. Hafta tatilinde çalışan işçinin ücretinin nasıl hesaplanacağı yasalarda düzenlenmemiş ise de, Dairemizce hafta tatilinde yapılan çalışmanın fazla çalışma sayılacağı, buna göre ücretin yüzde elli zamlı ödenmesi gerektiği görüşü benimsenmiştir (Yargıtay 9.H.D. 23.5.1996 gün 1995/37960 E, 1996/11745 K.). Buna göre hafta tatilinde çalışılmışsa, çalışma karşılığı olmaksızın ödenmesi gereken bir yevmiye yanında, çalışmanın karşılığı da bir buçuk yevmiye olarak ödenmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi fazla mesai ücreti isteğinde bulunmuş, aynı zamanda hafta tatilinde çalışması karşılığı ücretlerini talep etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ara dinlenme düşüldükten sonra günlük 9 saat olan çalışma süresi haftanın 7 günü ile çarpılmak suretiyle gündüz çalışmaları yönünden hesaplama yapılmış ayrıca hafta tatili ücreti hesaplanmıştır.

Hafta tatilinde çalışma süresinin haftalık çalışma süresine eklenmek suretiyle hesaplanması ile birlikte ayrıca hafta tatili ücreti belirlenmesi mükerrer yararlanmaya yol açacak niteliktedir. Gündüz çalışma döneminde hafta tatilindeki günlük 9 saatlik çalışmanın 1,5 saatinin fazla mesai açısından haftalık çalışma süresine eklenmesi ve buna göre fazla mesai ücretinin belirlenmesi gerekir. Hafta tatilindeki kalan 7,5 saatlik çalışma süresi için 1 günlük hafta tatili ücreti tespit olunmalıdır. Hatalı hesaplamanın hükme esas alınması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: