Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/2905 K.2019/12524

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 30/01/2003 tarihinde “güvenlik görevlisi” olarak işe başladığını, ücret ve sosyal haklarının zamanında ödenmemesinden dolayı ihtarname keşide edilerek iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, tahsil edilemeyen kıdem tazminatı, yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacakları için Beyoğlu 2. İcra Müdürlüğünün 2010/25664 esas sayılı dosyası ile takibe geçildiğini, davalı tarafça takibe itiraz edildiğini iddia ederek, Beyoğlu 2. İcra Müdürlüğünün 2010/25664 esas sayılı takip dosyasına yapılan itirazın iptalini, kıdem, izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def’ inde bulunduklarını, aylık ücretinin bordrolarda göründüğü kadar olduğunu, davacının ücretlerinin düzenli ödendiğini, davacı hakkında çalışma arkadaşları tarafından mesai saatleri içinde taciz iddiaları nedeni ile şikayetler yapıldığını, bunun üzerine kendisinden savunma alındığını, bu durum karşısında davacının iş akdini feshederek işten ayrıldığını, haftalık çalışma saatinin 45 saati geçmediğini, davacının tüm yıllık izinlerini kullandığını, icra takibindeki alacak kalemlerinin likit olmaması sebebi ile yapılan itirazın haklı olduğunu icra inkar tazminatı talebinin de reddi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, itirazın kısmen iptaline, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı fazla mesai iddiasını davalı işyerindeki ek binada gerçekleşen çalışması ile sınırlamış, bu binadaki çalışmasının 2005-2008 yılları arasında olduğu anlaşılmıştır. Buna göre bilirkişinin bu durumu gözeten ikinci ek raporuna itibar edilmesi ve fazla mesai iddiası tanık beyanları ile ispatlandığına göre hesaplanan tutar karineye dayalı makul indirime tabi tutularak sonuca gidilmesi gerekirken davacının talebini aşan şekilde fazla mesai hesabını yapan rapora itibar edilmesi ve karineye dayalı makul indirim yapılmaması hatalıdır.

3-Ayrıca hüküm altına alınan alacakların net mi, brüt mü olduklarının yazılmaması infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de bir başka bozma sebebidir.

F) Sonuç: