Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/29107 K.2016/16532

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflarca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili asıl ve birleşen davada, davacı sendika ile davalı arasında 01.03.1984-31.12.2009 tarihleri arası dönemler için... imzalandığını, davalıya bağlı işyerinde çalışmakta olan işçilerin isim listesinin sendika üyelik ve dayanışma aidatı kesinti yazıları ile birlikte davalıya gönderildiğini, dava konusu dönem içerisinde... den yararlanan işçilerin ücretlerinden kesilen üyelik ve dayanışma aidatı alacaklarının davalı işveren tarafından müvekkili sendikaya ödenmediğini, ...

Asliye (İş) Mahkemesinin 2009/573 Esas sayılı dosyası ile fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla kısmi dava açıldığını, bu dosyada yapılan yargılama sonucu 52.618,92 TL aidat borcunun davalıdan tahsiline karar verildiğini, bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiğini iddia ederek işbu dava ile birleştirilen davada bakiye üyelik ve dayanışma aidatı alacaklarının, temerrüt tarihlerinden itibaren en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, açılan davayı ve daha önce aldırılan bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, yeniden rapor aldırılmasını ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının tüm davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemenin önceki kararı Dairemizin 19.01.2016 Gün, 2016/506 Esas, 2016/1190 Karar sayılı kararıyla davalının temyiz dilekçesi ekinde sunduğu ödeme belgelerine göre davalının sendika aidat borcuna ilişkin farklı tarihlerde iki ayrı ödeme yaptığı, bu ödemelerden 50.000 TL miktarında olanının bilirkişi raporunda toplam borç miktarı hesabında dikkate alınmadığı bu ödemelere karşı davacı tarafa diyeceklerinin sorulması buna göre sonuca gidilmesi gerekçesiyle bozulmuştur.

Davacı vekili bozma kararına karşı 31.03.2016 tarihli dilekçeyle bozma ilamında belirtilen 50.000 TL’nin dava açıldıktan sonra ödendiğini, dava dilekçesinde yapılacak ödemelerin işlemiş faizlerinden mahsup edileceğinin belirtildiğini, bu nedenle yapılan ödemenin asıl alacaktan mahsup edilemeyeceğini, bunun infaz aşamasında dikkate alınacağını, nitekim mahkeme kararının icrasına yönelik ... 7. İcra Müdürlüğü’nün 2015/18688 E. Sayılı dosyasında yapılan icra takibinde de söz konusu ödemenin işlemiş faiz alacaklarından mahsup edildiğini beyan etmiştir.

Gerçekten davacı dava dilekçesinde bundan sonra yapılacak ödemelerin asıl alacağın faizinden düşüleceğini beyan etmiştir. Sunulan ödeme kaydı 29.06.2012 tarihli olup dava tarihinden sonradır. Davacı alacaklının 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 100. maddesi (mülga 808 sayılı Borçlar Kanunu 84. maddesi) uyarınca yapılan ödemeyi faizden düşme hakkına sahiptir. Buna göre söz konusu ödemenin infaz aşamasında dikkate alınacağı gözetilmeksizin doğrudan mahkemece mahsubu hatalıdır.

3- Mahkemenin önceki kararı 50.000 TL’lik ödeme yönünden bozulmuştur. Ancak mahkemece bozma kararı dışına çıkılarak bozma öncesi hükme esas bilirkişi raporunda düşümü yapılan 7.001,36 TL’lik ödemenin ikinci kez mahsup edilmesi hatalıdır.

4- Mahkeme önceki kararında ödenmeyen aidat alacaklarının dönemsel miktarlarını temerrüt tarihlerini ayrı ayrı göstererek karar vermiştir. Mahkemenin önceki kararı yalnızca 50.000 TL ödemeye karşı davacıya diyeceklerinin sorulması sonucuna göre karar verilmesi noktasında bozulmuştur. Mahkemece aidat alacaklarının dönemsel miktarları ve temerrüt tarihleri ayrı ayrı gösterilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

F) Sonuç: