Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/29710 K.2020/14592

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, Şubat-2007 tarihinden itibaren davalı firmanın ve diğer yan kuruluşları olan Nilsa, Ersa, Yiğithan vb. Şirketlerin de aralarında bulunduğu firmalarda baş şoför ve sevkiyat müdürü olarak çalışmaya başladığını, 18.11.2012 tarihinde karşılıklı anlaşma ve tazminatının ödenmesi suretiyle iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, kendisine 5 yıllık hizmeti için 2.500,00 TL tazminat ödendiğini, ayrıca 3 yıllık yıllık izin alacağının de bulunduğunu, haftanın tüm günü ve resmi tatillerde çalışma yapıldığı halde buna ait ücretlerin de ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücret alacağını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, tarafların karşılıklı olarak anlaştıklarını ve davacının kıdem-ihbar tazminatının ödenerek iş akdinin sonlandırıldığını, hesaplanan tazminat tutarının 6.885,72 TL olduğunu, bu bedelin 2.000,00 TL'sinin bankadan 4.885,72 TL'sinin de davacıya elden ödendiğini, davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde yıllık izin ücreti için 100,00 TL talep edilmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yıllık izin ücreti alacağı 6.518,61 TL olarak tespit edilmiştir. Davacı tarafından 19.04.2016 harç tarihli ıslah dilekçesi verilmiş ve yıllık izin ücreti talebinin 3.911,00 TL'ye arttırıldığı belirtilmiştir.

Mahkemece aynen; “Brüt 6.518,00 TL yıllık ücretli izin alacağının 100 TL si dava tarihinden geriye kalanının ıslah tarihi olan 19/04/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” dair hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, davacının ıslah dilekçesi ile talep etmiş olduğu 3.911,00 TL yıllık izin ücreti alacağına hükmedilmesi gerekirken, bilirkişi raporuyla tespit edilen 6.518,00 TL'nin hüküm altına alınması talep aşımı mahiyetinde olup, bozmayı gerektirmiştir.