Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/29802 K.2020/16994

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının 19.11.2005 tarihinde davalı şirkette baş makinist olarak çalışmaya başladığını, 21.11.2013 tarihinde iş akdinin haklı neden olmaksızın sona erdirildiğini, davacının işyerinde İzmit Körfezi ve etrafındaki yaklaşık 40 kadar limana yanaşacak ve ayrılacak olan gemileri römorkör ile çekme işini yaptığını, davacının 5 gün 24 saat esaslı çalışıp, takip eden 5 gün dinlendiğini, davacının genelde Körfezdeki limanlarda çalışmasına karşın arızalı gemilerin başka yerlere çekilmesi gerektiğinde çeki işlerinde de çalıştığını ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatı ile prim, yıllık izin, genel tatil, fazla çalışma ücret alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirkete ait römorköründe makinist olarak çalıştığını, iş akdinin 21.11.2013 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, davacının alacak iddialarının yerinde olmadığını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının aylık ücretinin belirlenmesi hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı vekili, davalı şirkette baş makinist olarak çalışan davacının son olarak net 2.000,00 TL ücret ile çalıştığını beyan etmiş, davalı vekili ise ücret bordrolarından görüleceği üzere davacının son olarak brüt 1.581.60 TL ücret ile çalıştığını, iş yerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca bu ücrete ek olarak aylık 56 saat fazla çalışma ve yol yardımı karşılığının da dahil edilerek davacıya aylık toplam 2.137,62 TL ödeme yapıldığını savunmuştur. Son ay çalışmasına ilişkin 2013 Kasım ücret bordrosunda, davacının saat ücretinin 6,59 TL brüt ve aylık ücretinin 1.581,60 TL brüt olarak belirtildiği, ayrıca 21.11.2012-21.11.2013 tarihleri arasındaki çalışma dönemine ait ücret bordrolarında yol yardımı ile aile yardımı tahakkuklarının olduğu tespit edilmiştir.

Bilirkişi raporunda; davacının aylık ücretinin davacı tanıklarının beyanlarına göre brüt 2.755,59 TL ve bordrolara göre brüt 1.581,60 TL olması ihtimallerine göre takdire sunulmak üzere alacak hesaplamaları yapılmış olup, mahkeme tarafından ilk seçenekte yapılan belirlemeye dayalı hesaplamalara itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Ne var ki, davalı işyerinde 01.06.2011-31.05.2013 ve 01.06.2013-31.05.2016 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmeleri mevcut olmakla, davacının ücretinin toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre tespit edilmesi gerekirken, husumetli tanık beyanlarına dayalı biçimde belirlenmesi hatalıdır. Buna göre, dosyaya sunulu toplu iş sözleşmeleri ile ücret bordroları karşılaştırılmak suretiyle davacının ücretinin usulünce yeniden belirlenmesi gerektiği anlaşıldığından, yazılı şekilde verilen karar bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; davacı gemi adamı olup, 4490 sayılı Türk Uluslararası Gemi Sicili Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca gelir vergisinden muaftır. Davacının net ücreti belirlenirken bu husus gözetilmeli ancak, damga vergisi ile Sosyal Güvenlik Kurumu ve işsizlik sigortası primi kesintilerinin yapılması gerektiğine de dikkat edilmelidir.

Sonuç: