Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/3086 K.2016/3972

Emredici nitelikteki yasal düzenlemeye rağmen yerel mahkemece en çok 6 aylık boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alındığı hususu gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla yukarıda tarih ve numarası belirtilen ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına dair yeniden karar vermek gerekmiştir.

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işveren nezdinde... sicil numarası ile otobüs şoförü olarak çalıştığını, davalı işverence iş akdi, 16/01/2015 tarihinde 4857 Sayılı İş Kanunu 17. ve 18. maddelerine dayanılarak feshedildiğini, işbu feshin yasada öngörülen şekil şartlarına uygunluk arz etmediğini, haksız ve yasal dayanaktan yoksun fesih bildiriminin geçersizliğinin tespiti ile müvekkili işçinin işine iadesine, feshin geçersizliğini, müteakiben yasada öngörülen boşta geçen süreye ilişkin ücret alacağının 4 ay, tazminat alacağının ise 8 ay olarak belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili 03/04/2015 havale tarihli dilekçesinde özetle; davacının şahsi sicil dosyası incelendiğinde görüleceği üzere, ...2. Bölge Müdürlüğü ....

Hareket Amirliği Otobüs şoförlerinden... sicilli ...'ın son üç yılda 1 adet kazasının olduğunu, 7 defa çeşitli suçlardan disiplin cezası aldığını ve 2007 - 2014 yılları arasını kapsayan 7 yılda toplam 541 gün istirahatı bulunduğunu, davacı hakkında tutulan tutanaklara göre emir ve talimatlar doğrultusunda hareket etmediğini, görev esnasında işini icaplarına göre yapmadığını, çalışma düzeninde istikrar olmadığını ve çalışma saatlerine uymadığını, kendisinden yeterince verim alınamadığını kanaatine varılmış ve bağlı bulunduğu daire başkanlığı tarafından iş akdinin feshedilmesinin istendiğini,

müvekkilinin idare açısından fesih için geçerli sebeplerinin var olduğunu, dolayısıyla fesih işleminin geçerli nedenlere dayanması gerekçeleriyle açılmış olan haksız davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

.Mahkemece, fesih bildiriminde fesih nedenini açık ve kesin biçimde belirtmemesi karşısında; feshin biçimsel koşullarına uymadığı ve feshin geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne dair hüküm kurulmuş, 6 aya kadar boşta geçen süre ücretine karar verilmiştir. Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesinde 4 aya kadar boşta geçen süreye ait ücret mutlak emredici şekilde belirlenmiş olup, mahkemece bunu aşacak şekilde karar verilmesi hatalıdır. 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.