Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/31005 K.2020/16925

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 23/08/2013-02/12/2014 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalışan müvekkilinin sigortasının 13/09/2013 tarihinde geç başlatıldığını, haftanın 6 günü 08.00-23.30 arası çalıştığını, 18 saate varan çalışmaları olduğunu, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, karşılığının ödenmediğini, tır şoförü iken kamyon kullanmaya zorlandığını, çifte maaş sistemi bulunduğunu 877,00 TL ücret ve asgari geçim indiriminin banka aracılığı ile kalan ücretin elden ödendiğini, son dönem eksik gösterilen ve haricen tamamlanan ücretinin kendisine ödenmediğini, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının bordro ücreti ile çalıştığını, 18 saat fazla çalışma iddialarının mesnetsiz olduğunu, fazla çalışma yapmadığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmadığını, izin kullandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucu toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm ve davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti yönünden yapılan indirim konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca makul bir indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut uyuşmazlıkta, tır şoförü olarak çalışan davacı fazla çalışma ücret alacağını ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarını talep etmiştir. Dosya kapsamına sunulan takograf kayıtlarının trafik bilirkişisi tarafından çözümlenmesi sonucu düzenlenen hesaplama tablosuna göre davacının ücret bordrolarında belirtilen fazla çalışma sürelerinden daha fazla çalıştığı tespit edilmiştir.

Ücret bordrolarının aksinin takograf kayıtları ile ispat edildiği dolayısı ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamalardan bordrolardaki tahakkukların mahsup edilmesi Dairemiz ilke ve esaslarına uygun olmuştur.

Ne var ki, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacakları yazılı delil ile ispatlandığından mahkemece indirime gidilemeyeceğinin düşünülmemesi ve davacı vekilinin 04.04.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile yüzde 20 indirim ile talepte bulunmuş olması karşısında Hukuk Muhakemeleri Kanunu 26. madde uyarınca taleple bağlılık kuralına uygun olarak yüzde 20 indirim yapılması gerekirken yüzde 40 indirim yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.