KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2016/31020 E., 2019/14702 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2019
Karar Metni
327 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi, davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02/07/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Dava kısmi dava olup, davalı davadan önce temerrüde düşürülmediğinden, Mahkemece asgari geçim indirimi alacağının dava dilekçesi ile istenilen kısmına dava tarihinden, ıslah ile artırılan kısma ıslah tarihinden faiz yürütülmesi gerekirken tamamına dava tarihinden faiz yürütülmesi, geniş anlamda ücret kapsamında bulunmayan yıllık ücretli izin alacağı ile asgari geçim indirimi alacağına yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç:
Temyiz edilen kararın hüküm fıkrasının 4 numaralı bendindeki “...enyüksek banka mevduat...” sözcüklerinin çıkartılarak, yerine “...yasal...” sözcüğünün yazılmasına,
Temyiz edilen kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak, yerine;
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2016/31020, K. 2019/14702, 2 Temmuz 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama