KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2016/31988 E., 2020/18031 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı işten haksız çıkarıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile genel tatil ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalılar Cevabının Özeti:
Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı ve her iki davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Kıdem tazminatı alacağı uyuşmazlık konusudur.
Dosyanın tetkiki ile toplam 8.400 TL kıdem tazminatı ödemesine ilişkin 4 ayrı işçinin imzasını taşıyan belgenin bulunduğu, bunlardan bankadan ödendiği doğrulanan 2.037 TL’lik belgeye değer verildiği, önceki belgelerin yargılama sırasında hiç tartışılmadığı gibi Mahkemece bu hususta bir gerekçe de gösterilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece davacı işçi gerekirse HMK’nun 31. maddesi uyarınca duruşmaya davet edilerek belgeler altındaki imza ve beyanları sorulup taraf delilleri toplanarak sonucuna göre denetime elverişli gerekçe içeren bir karar verilmelidir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
3- Davalılar yararına hükmedilen vekalet ücreti uyuşmazlık konusudur.
Dava konusu alacaklardan müşterek ve müteselsilen sorumlu tutulan davalıların her ikisine tek bir vekalet ücreti yerine ayrı ayrı vekalet ücreti hükmedilmesi hatalıdır.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2016/31988, K. 2020/18031, 10 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama