Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/33409 K.2017/19574

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 28/08/2008 tarihinde çalışmaya başladığını, kayıp önleme ve güvenlik şefi olarak görev yaptığını, iş sözleşmesinin 06/10/2015 tarihinde feshedildiğini, iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanmadığını iddia ederek; feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının ... mağazasında kayıp önleme şefi olarak görev yaptığını ve iş sözleşmesinin İş Kanunu'nun 25/II-e maddesi uyarınca haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı tarafın iş akdinin feshinin haklı ya da geçerli nedene dayandığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan geçerli fesih nedenleri, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25. maddesinde belirtilen haklı nedenle ağırlığında olmamakla birlikte, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Dosya içeriğine göre; davalı iş yerinde çalışan ..., ... ayrı ayrı el yazısı ile düzenledikleri belgelerde; servis şoförü ...’ın davacı işçi hakkında ondan rahatsız olduğunu, aralarında problemleri olduğuna dair personel servisinde, mağaza içinde ve avm içerisinde konuştuğuna dair beyanda bulundukları, servis şoförü ...’ın davalı şirketin Çağrı Merkezi’ne 01.09.2015 tarihinde yaptığı aramada davacı işçi hakkında kendisine hakaret ettiği, ona borç para verdiği, servis puantajlarını imzaladığı iddiaları ile şikayetçi olduğu,

davalı işverenliğin şikayet konularına dair düzenlenen Araştırma ve Bilgi Toplama Sonuç Raporu’nda davacı işçinin servis firması yetkilisi ...’ın vermediği servis hizmetlerini vermiş gibi göstererek şirketi zarara uğrattığının belirtildiği, dosyadaki tüm belge ve bilgilerden davacı işçinin servis şoförü ... ile arasındaki servis hizmetinin verilmesi hizmetinden kaynaklanan ilişkiyi kendi menfaatleri doğrultusunda şirketi zarara uğratacak şekilde kullandığının iddia edildiği, bu iddiaların ve şikayetin güven ilişkisini zedelediği,

işyerinde olumsuzluklara yol açtığı, iş ilişkisinin devam ettirilmesinin davalı işveren açısından beklenemez hal aldığı sabittir. Feshin davacının davranışlarından kaynaklanan geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından, davanın reddi gerekir iken yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.