Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/34087 K.2016/18439

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, davalıya ait iş yerinde 10/07/2006-29/07/2009 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığını, davalının müvekkiline maaşlarını çalıştığı son iki yıldan bu yana sürekli olarak geç ödediğini, son dönemde işverenin maaşları hiç ödememeye başladığını, müvekkilinin davalıdan çalıştığı süre boyunca fazla mesai haklarını almadığını, bu nedenlerle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve fazla çalışma alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemenin ilk kararı Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 27/05/2015 tarihli ve 2015/12260 Esas, 2015/19519 Karar sayılı ilamı ile özetle, “Mahkemece, fazla çalışma alacağından yapılan % 40 oranındaki indirim hakkın özünü etkileyecek nitelikte fazla olup, yukarıdaki kriterler de dikkate alınarak daha makul bir indirim yapılması için hükmün bozulması gerekmiştir.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece özetle; Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davacının 2006-2009 yılları arasında davalı iş yerinde pres ustası olarak çalıştığı, dinlenen tanıklar, toplanan deliller ve alınan hesap raporuna göre 2.175,90 TL fazla çalışma alacağının bulunduğu, iş akdini davacının bu nedenle haklı olarak feshettiğinin kabulü ile fazla çalışmanın uzun bir süre için hesaplanması nedeniyle göz önünde bulundurularak ve fakat hakkın hakkın özünü ortadan kaldırmayacak biçimde % 20 hakkaniyet indirimi yapılarak 1740,72 TL fazla çalışma alacağının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi, içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

Somut uyuşmazlıkta mahkemece bozma ilamı dışında kalmakla feshin haklılığı ve kıdem tazminatının kesinleştiği belirtilerek kıdem tazminatı talebi hakkında hüküm kurulmadığı gerekçeli kararda belirtilmiş ise de; bozma sonrası verilen hükmün önceki hükümden ayrı yeni bir hüküm olması ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının; hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunluluğu karşısında davacının kıdem tazminatı talebi hakkında yazılı gerekçe ile karar verilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.