Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/3434 K.2019/12224

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalıya ait işyerinde şoför olarak çalışırken ücretlerinin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım aylık ücret, fazla çalışma ve hafta tatili alacağının tahsilini, istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, zamanaaşımı def'ini öne sürüp, davacının fazla çalışma yapmadığı gibi ücretleri de ödendiğinden feshin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının, davalı işyerinde 13.04.2008 ve 20.07.2012 tarihleri arasında çalışıldığı, her ne kadar işçilik alacaklarının ödenmemesi gerekçesi ile iş akdinin sona erdirildiği belirtilmişse de bir kısmı müşterek tanık beyanları ile sabit olduğu üzere davacının kendi iş yerini açması nedeni ile iş akdini fesh ettiği, alınan tanık beyanlarında ücret ödenmeden fazla çalışma yaptırıldığı kabul edilmekle birlikte hafta tatili ve yıllık izinlerin kullandırıldığının bildirildiği,

davacı tarafından her ne kadar maaşının bir kısmının elden ödendiği gerçek maaşının bordroda belirtilenden yüksek olduğu iddia edilsede bu iddiasını ispatlayamadığı, kıdem tazminatı ve hafta tatil ücreti talebi yönünden yasal şartların oluşmadığı ancak fazla çalışma ve bir kısım aylık ücret alacağı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, iş sözleşmesinin davacı tarafça haklı nedenle fesh edilip edilmediği, hususunda uyuşmazlık vardır.

Mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile davacı feshinin haksız olduğu kabul edilmiş ise de bu kabul dosya kapsamına uygun değildir.

Davacı, işverene sunduğu 20/07/2012 tarihli isitfa dilekçesinde herhangi bir neden göstermemiş ise de dava dilekçesinde, ücretlerin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine işten ayrıldığını iddia etmiş ve yapılan yargılama sonunda fazla çalışma ücreti alacağı olduğunu ispatlamış ve Mahkemece alacak hüküm altına alınmıştır.

Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davacı işçinin işverenden fazla çalışma ücreti alacağı vardır. Ücretin ödenmemesi 4857 sayılı Yasanın 24II-e hükmü gereği işçiye iş sözleşmesini haklı nedenle fesih imkanı verir. Bu nedenle davacının kıdem tazminatı isteminin kabulü gerekirken hatalı değerlendirme ile reddi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: