Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/34596 K.2017/10393

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı idareye bağlı ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde taşeron işçi olarak diyaliz servisinde işe başladığını, Aralık 2009’da emekli olduğunu fakat kıdem tazminatının ödenmediğini, davacının hala aynı şartlar altında davalı idareye bağlı hastanede çalışmaya devam ettiğini, kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin ve bayram ve genel tatil ücret alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı bakanlık vekili, temizlik hizmeti sunan firmalarla ihalelerle hizmet satın aldığını, asıl işveren olmayıp ihale makamı konumunda bulunduğunu, istihdam edilen personellerin her türlü işçilik ve diğer alacakları ile sigorta primlerinin yüklenici firma tarafından ödendiğini, alacağının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının Haziran/2003 ila Aralık/2009 tarihleri arasındaki çalışmasına ilişkin emeklilik nedeni ile kıdem tazminatına hak kazandığı , ancak çalışmasına devam ettiği için yıllık izin alacağına iş aktinin fesihinden sonra hak kazanacağından bu talebin reddi gerektiği, çalıştığı yani emeklilik öncesi döneme ilişkin beyram ve genel tatil alacağının ödenmediği gerekçesi ile kıdem tazminatı ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı talebinin kabulüne, yıllık izin talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle 09.12.2009 tarihinde sona erdiği davacının daha sonra 20.07.2010 tarihinde tekrar alt işveren işçisi olarak işe girdiği anlaşılmaktadır. Emeklilik nedeniyle iş sözleşmesi 09.12.2009 tarihinde sona ermiştir. Bu tarihe göre davacının yıllık izin alacağının çalışma devam ettiğinden reddi hatalı ise ve kıdeme esas hizmet süresi 09.12.2009 tarihi alınması gerekirken 30.11.2009 tarihinin alınması doğru değilse de davacı temyizi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak davacı emekli olduğu 09.12.2009 tarihinden kayda göre tekrar işe başladığı 20.07.2010 arası çalıştığını kanıtlayamadığından bu süre için ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının hesaplanması isabetsizdir.

3-İşten ayrılış bildirgeleri getirtilerek davacının 09.12.2009 emeklilik nedeniyle ayrıldığı tespit edildiği takdirde kıdem tazminatı faizinin bu tarihte aksi takdirde ise belgelendirme var ise belgelendirme tarihinden yoksa dava tarihinden itibaren faiz işletilmelidir. Bu tespitler yapılmadan karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.