KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2016/34643 E., 2020/19772 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 01/03/2011 tarihide işe başladığını, haftanın her günü 07:00 - 19:00 saatleri arasında çalıştığını, işin yoğunluğuna göre haftada 3-4 gün saat 20:00'ye kadar çalışma olduğunu, tüm resmi tatiller ve dini bayramların ilk günü çalışma yapıldığını, buna rağmen fazla mesai ve genel tatil günü ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek fazla mesai ücret alacağı, ulusal bayram genel tatil günleri ücret alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davalı işyerinde haftalık 45 saat aşan çalışma yapılmadığını, dini ve milli bayram çalışmalarına dair iddiaların gerçek dışı olduğunu, alacak talepleri için zamanaşımı itirazında bulunduklarını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece, davacının ıslahla artırılan fazla mesai alacağının 2.584,850 TL kısmının reddine karar verilmiştir.
Yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine davanın kısmen reddi nedeni ile karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/2. maddesine göre 1.800,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemesi bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2016/34643, K. 2020/19772, 23 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama