KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2016/34988 E., 2020/18113 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalının davacı nezdinde işçi statüsü ile çalıştığını, iş sözleşmesinin sözleşmeden öngörülen süreden önce davalı işçinin istifası ile son bulması sebebiyle 6.990,58 TL konaklama gideri ve 2.177,72 TL eğitim giderinin işçi tarafından iadesi gerektiğini ileri sürerek bu alacakların davalı işçiden tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece; toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Taraflar arasında hüküm altına alınması gereken konaklama gideri alacağı tutarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta; dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporunda, konaklama gideri net 5.991,82 TL olarak hesaplanmıştır. Mahkemece, sözü edilen rapora atıfla 4.685,28 TL konaklama gideri hüküm altına alınarak fazlaya ilişkin miktarın davada talep edilmediği gerekçesiyle saklı olduğu belirtilmiştir. Ne var ki, dava dilekçesinde davacının talep ettiği konaklama gideri miktarı 6.990,58 TL’dir. Şu halde; bilirkişi raporunda hesaplanan 5.991,82 TL’nin tamamının hüküm altına alınması gerekmektedir.
Mahkemece bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2016/34988, K. 2020/18113, 10 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama