Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/3506 K.2019/12420

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 30.07.2008-14.12.2011 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, davacının önce ücretinin 800,00 TL olduğunu, 600,00 TLye indirildiğini ve sonra artırıldığını, servis ve yemek yardımı verildiğini, davacının işveren tarafından işten çıkarıldığını, daha sonra davacının banak hesabına 30/12/2011 tarihinde Aralık ücreti ve ETS açıklamasıyla 3724,06 TL ödendiğini, davacının işyerinde beş gün 08:00 - 20:00 arasında, Cumartesi günleri 09:00 - 16:00 arasında çalıştığını, hafta içi çalışmasının ayda 5-6 kez 22:00'e kadar uzadığını, son iki yıl Cumartesi çalışmalarının da 18:00 e kadar uzadığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerine karşı zamanaşımı defi ileri sürüldüğü,davacının 30.07.2008 tarihinde işe girdiği ve 14.12.2011 tarihinde kendi isteğiyle işyerinden ayrıldığını, fazla çalışma ücreti taleplerinin hukuki mesnedinin bulunmadığını davacıyla oluşturulan mutabakatla davacının hizmet akdinin feshedildiğini ve davacıya kıdem tazminatı ödendiğini, mutabakata göre davacının Ankara'daki işyerine gönderildiğini, davacının bu görevi kabul etmediğini ve haklı istifa kabul edilerek davacıya 201l/Aralık bordrosuylu 3.724,06 TL ödendiğini,

davacının işveren tarafından işten çıkartılmadığını iş akdinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiğini, bu nedenle ihbar tazminatı talebinin reddinin talep edildiğini, davacının 750,00 TL brüt ücretle işe başladığını, servis ve yemek yardımı aldığını, davacının haftanın 5 gününde 08.30 - 18.00 ar asında,Cumartesi günleri 09.00 - 14.00 arasında çalıştığını, davacının fazla çalışma ücreti talep edemeyeceğini, dava konusu işyerinde 2010/Ekim ayına kadar fazla çalışma yapıldığını ve ücretlerinin bordrolara yansıtılarak ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Her kısmi davada alacak miktarları takdiri indirimler de yapılarak tam olarak belirlenip daha sonra taleple bağlı kalınarak karar verilmesi gerekirken hüküm altına alınan alacakların hak edilen miktarları gerekçede belirtilmeden dava dilekçesindeki miktarlar üzerinden kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacı ücretinin net 800 TL olduğunu iddia etmiş, davalı ise davacının brüt 750 TL aldığını savunmuştur. Dosya içinde bulunan bordrolara göre davacının son net ücreti 730 TL olup yargılama sırasında davacının elden ücret ödemesi yapıldığına dair bir iddiası ve anlatımı bulunmamaktadır. Taraf tanıkları da elden ücret ödemesi yapıldığına ilişkin bir anlatımda bulunmamışlardır ayrıca davacı bordroda gösterilenden daha yüksek ücret aldığını tanık beyanları ile de kanıtlayamamıştır. Bordroda gösterilen ücrete itibarla hesap yapılması gerekirken soyut iddiaya itibarla ücretin daha yüksek kabul edilerek sonuca gidilmesi hatalıdır.

4-İş akdinin iş şartlarında aleyhe değişikliği kabul etmeyen davacı tarafından davalı işverene verilen istifa içerikli dilekçe ile haklı nedenle sona erdirildiği, haklı fesih nedeni ile kıdem tazminatının kabulü yerinde ise de, haklı nedenle de olsa iş akdini fesheden tarafın ihbar tazminatı talep edemeyeceği gözetilerek buna yönelik talebin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: