Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/35133 K.2020/18598

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 11.06.2008-06.08.2014 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde makine operatörü olarak kesintisiz çalıştığını, davacının son net ücreti 1.200,00 TL olmasına rağmen, ücretin bir kısmının bankadan bir kısmının elden ödendiğini, iş sözleşmesinin davacı tarafından yaş dışı emeklilik şartlarının tamamlanması nedeniyle feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 11.06.2008-13.01.2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işyerinin kapanması sebebiyle işverence feshedildiğini, davacının 18.09.2012 tarihinde tekrar çalışmaya başladığını, ancak çalışmasının davacının istifası sebebiyle son bulduğunu, davacının ilk dönem çalışmasına ilişkin tazminatlarının ödendiğini, ikinci dönem çalışma yönünden ise tazminata hak kazanmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının çalışma süresinin kesintisiz olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Çalışma iddiasının ispatı işçiye aittir. Çalışma olgusu her türlü delil ile ispat edilebilir.

Somut olayda davacı 11.06.2008-06.08.2014 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını ileri sürmüş, davalı ise davacının çalışmasının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarındaki gibi, kesintili olduğunu savunmuştur. Mahkemece herhangi bir gerekçe belirtilmeden, davacının davalıya ait işyerinde 11.06.2008-06.08.2014 tarihleri kesintisiz çalıştığı kabul edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, davacı ve davalı tanıklarının kesintisiz çalışmaya ilişkin beyanının bulunmaması, işverenin kesintili çalışmaya ilişkin kayıt sunamaması, kesintisiz çalışmanın kabulü için yeterli görülmüştür. Dosya kapsamındaki Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davacının 13.01.2012-18.09.2012 tarihleri arasında sigortalı çalışması bulunmamaktadır.

Davalı taraf, davacının bu tarihler arasında işyerinde fiilen çalışmadığını, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini, davacının ilk dönem çalışmasına ilişkin haklarının ödendiğini savunmuş, bu savunmanın dayanağı olarak ibraname ile fesih yazısı örnekleri sunmuştur. Bu belgelerde davacı asilin imzası bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, salt tanıkların bu yönde herhangi bir beyanı bulunmadığı gerekçesiyle, çalışmanın kesintisiz olduğunun benimsenmesi isabetli bir kabul şekli değildir.

Öncelikle, tanıklar yeniden çağrılarak davacının çalışmasının kesintisiz olup olmadığı noktasında beyanları alınmalı, bundan sonra dosya kapsamındaki ibraname, fesih yazısı gibi dosya kapsamındaki diğer tüm deliller birlikte incelenerek davacının kurum kayıtlarında görünmeyen dönemde işyerinde fiilen çalışmasının olup olmadığı netleştirilmeli, yapılacak araştırmanın sonucuna göre çalışma süresinin kesintili olup olmadığı belirlenmelidir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.