Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/35202 K.2020/18079

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında hüküm altına alınan alacakların bir kısmı yönünden hüküm fıkrasında faiz başlangıcı olarak belirtilen ıslah tarihi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; Mahkemece hüküm altına alınan ücret alacağı, fazla çalışma ücreti, hafta sonu çalışma ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının bir kısmı yönünden hüküm fıkrasında faiz başlangıcı olarak ıslah tarihi 07.06.2015 olarak belirtilmiştir.

Ne var ki, dosya içeriğinden davacı tarafın ıslah tarihinin 07.06.2016 tarihi olduğu anlaşılmaktadır. Davacı vekilince karar tarihinden sonra 02.08.2016 havale tarihli dilekçe ile bu konuda tavzih talebinde de bulunulduğu görülmektedir.

Ancak belirtilen bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.