KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2016/36374 E., 2017/1418 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2017
- Dava
- Davacı, maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı TMSF vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece davacı TMSF. tarafından el konulan ...A.Ş. ile ilgili olarak açılan davada 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’ nun “Bu madde kapsamında açılan veya açılacak davalar ile kanunî halef sıfatıyla takip edilen davalarda, lehine hükmedilen tarafa vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” şeklindeki 133/son maddesi uyarınca kısmi ret nedeniyle TMSF aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç:
Hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 4 numaralı bendinin tamamen çıkartılarak, yerine;
“ 4-Davacı TMSF. vekil ile temsil edildiğinden, kabul edilen miktar üzerinden karar tarihindeki AAÜT. si uyarınca hesaplanan 42.230,96 TL. nispi vekalet ücretinin davalılar ... ile ...’ten müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,
Davalılar ... ile ... vekille temsil edildiğinden, davanın reddedilen kısmı nedeni ile 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’ nun 133/son maddesi ile karar tarihindeki AAÜT. si uyarınca belirlenen 1.500,00 TL. maktu vekalet ücretinin davacı TMSF. den tahsili ile davalılar ... ile ...’ e verilmesine,
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2016/36374, K. 2017/1418, 9 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama