Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/3920 K.2019/13922

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 31.08.1996 tarihinden 01.08.2013 tarihine kadar davalı bankada çalıştığını, iş sözleşmesi gereğince yılda dört defa birer aylık çıplak ücreti kadar ikramiye ödendiğini, 2006 yılında davalı bankanın ... Holding ile birleşmesi neticesinde 3 ayda bir ödenen bu ikramiyenin 3'e bölünerek her ay maaşına eklenmek suretiyle ödendiğini, davacının maaşına zam gelmesine karşın ikramiye ödemelerinde bir artış olmadığını, davacının 2007 yılından işten çıktığı tarihe kadar maaşındaki artışın ikramiyeye yansıtılmadığını, bu nedenle ikramiye alacağının bulunduğunu, 01.09.2010 tarihinden işten ayrıldığı tarihe kadar fazla mesai yaparak çalıştığını ileri sürerek, ikramiye ve fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının fazla mesai ücreti talebinin yerinde olmadığını, banka nezdinde fazla çalışma olabilmesi için bu hususta yazılı olarak talimat verilmesinin gerektiğini, davacıya ödenen ikramiyelerin hukuka ve imzalanan sözleşmeye uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı bankada 31.08.1996 - 01.08.2013 tarihleri arasında çalıştığı, aldığı ücretlerin ücret bordrolarında açık şekilde belirtildiği, davacı ile davalı banka arasında imzalanan iş sözleşmesi gereği yılda 4 defa Mart- Haziran - Eylül ve Aralık aylarında birer aylık çıplak ücreti tutarında ikramiye ödeneceğinin hüküm altına alındığı, dosya içerisinde davalı bankanın genel müdürlüğü tarafından 30.10.2006 tarihli İ.K.

Uygulamaları yazısında 01.10.2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere ödenecek toplam yıllık ikramiye tutarının 12 /1 nin her ay ödeneceğinin belirtildiği bu anlamda üç ayda bir ödenen ikramiyelerin eşit olarak bölünerek her ay verilmesinin kararlaştırıldığı, yıllık zam artışlarında ödenek ve ikramiye rakamının sabit kalacağının belirtildiği ancak ödenen ikramiye miktarından davacı aleyhine değişikliğe gidildiğinin anlaşıldığı, bu değişikliğin davacı tarafından 6 iş günü içerisinde yazılı olarak kabul edildiğine dair yazılı belge bulunmadığı,

dolayısıyla bu değişikliğin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları da dikkate alındığında davacıyı bağlamayacağı, 2007 yılı ve sonrası için davacıya ödenmesi gereken ikramiye miktarlarının belirlenerek ödenmeyen fark ikramiye alacaklarına davacının hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde “Davacının fazla mesai alacağı talebinin kabulü ile 4.834,17 TL brüt fazla mesai alacağının 5.000,00 TL’lik kısım yönünden dava tarihi olan 10.12.2013 tarihinden, arta kalan kısım yönünden ıslah tarihi olan 23.10.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesini” şeklinde karar verilmiş ise de dava dilekçesinde fazla çalışma alacağı 5.000,00 TL olarak talep edilmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 4.834,17 TL olarak belirlenmiştir.

Mahkemece fazla çalışma ücreti yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde yukarıda belirtildiği gibi hüküm kurulması hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmekte ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK’nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.