Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/412 K.2016/1112

İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası 2797 Sayılı Yargıtay Yasa'sının 6644 Sayılı Yasa ile değişik 60. Maddesi uyarınca oluşturulan Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu‘nun 08.12.2015 tarih ve 2015/37394 E. 2015/25119 K. sayılı kararı ile temyiz incelemesi yapılması için Dairemize gönderilmiştir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun aldığı Yargıtay İş Bölümüne İlişkin 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararda Dairemizin ihtisas alanı “İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku” Temel görevi ise “İş Hukuku” olarak belirlenmiştir.

Bu iş bölümüne göre Dairemiz İş Mahkemeleri ya da Asliye Hukuk Mahkemelerinin İş Mahkemesi sıfatı ile verdiği kararların temyiz incelemesi ile görevli olduğu, HİİK.nun kararı ile Dairemize gönderilen dava dosyasında ise karar Asliye Hukuk Mahkemesince verildiğinden kararın temyiz incelemesi görevi Dairemize ait değilse de, 2797 Sayılı Yargıtay Yasa'sının 6644 Sayılı Yasa ile değişik 60. Maddesi uyarınca oluşturulan Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'nun kararları kesin olup, temyiz incelemesi zorunlu olarak Dairemiz tarafından yapılması gerektiğinden, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili kurum il müdürlüğünce davalıya 4857 SY'nın 30. Maddesine göre çalıştırmak zorunda olduğu özürlü kontenjan açığını kapatmadığından dolayı aynı Kanunun 5378 SY ile değişik 108. Maddesine dayanılarak 101. Maddesine göre çalıştırmadığı her özürlü için toplam 45.784 TL tutarında idari para cezası tahakkuk ettirildiğini, 15/08/2013 tarih 103260 sayılı idari para cezasının davalıya 23/08/2013 tarihinde tebliğ edildiğini, ancak belirlenen sürede ödeme yapılmadığından İstanbul 36. İcra Müdürlüğünün 2014/1782 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalı tarafın borca haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, % 20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya bakma görevinin İş Mahkemelerine ait olduğunu, davaya konu idari para cezası ile ilgili süresi içerisinde Malatya 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/1047 D.iş sayılı dosyası ile itirazda bulunulduğunu, itiraza konu alacak kesinleşmeden davacı tarafından icra takibine girişildiğini, ödeme emrine yasal süre içerisinde itiraz edildiğini, idari para cezası henüz kesinleşmeden müvekkili hakkında girişilen takibin hukuka uygun olmadığını, idari para cezasına itiraza ilişkin talebin 18/04/2014 tarihli karar ile reddedildiğini,

red kararına Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/98 D.iş sayılı dosyasında itiraz edilmişse de itirazın kesin olarak reddi üzerine 14/05/2014 tarihinde idari para cezasının kesinleştiğini, davacı kuruma ödeme yapıldığını, davanın konusunun kalmadığını, icra inkar tazminatı talep edebilme koşullarının bulunmadığını, idari para cezasının takip ve tahsil edilebilmesi için kesinleşmesi gerektiğini, takip tarihi itibariyle talep edilebilir muaccel bir alacak bulunmadığını belirterek davanın usulden ve esastan reddine davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece “dava tarihi 30/04/2014 olup takibe ve davaya konu olan idari para cezası aslının 10/06/2014 tarihinde yargılama devam ederken davacı kuruma ödenmiş olduğu, takip tarihi 13/01/2014 ve işbu dava 30/04/2014 tarihi itibariyle kesinleşmiş idari para cezasının söz konusu olmadığı, idari para cezasının kesinleşme tarihinin 14/05/2014 olduğu, davacı tarafın, itiraz edildiği bilinen idari para cezası ile ilgili takip başlattığını, yargılama devam ederken idari para cezasının 10/06/2014 tarihinde ödenmiş olduğundan işbu itirazın iptali davasının konusuz kaldığı” gerekçesiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

GEREKÇE

Davacı kurum tarafından tahakkuk ettirilen idari para cezasına davalı banka tarafından 05.09.2013 tarihinde itiraz edilmiştir. İtiraz sonuçlanmadan 13.01.2014 tarihinde idari para cezasının tahsili için icra takibine geçilmiştir. Sulh Ceza Mahkemesi itirazı reddedince davalı banka tarafından idari para cezasının ödendiği taraflar arasında ihtilafsızdır.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece; davacının vaki itiraz nedeniyle henüz kesinleşmeden idari para cezasının tahsili için icra takibine geçmesi ve kesinleşme üzerine yargılama devam ederken idari para cezasının ödendiğinden itirazın iptali davasının konusuz kalması gerekçesiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerindedir.