Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/4252 K.2019/13921

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 26/08/2005 tarihinden iş akdinin haksız feshedildiği 09/07/2010 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davalı işyerinde son aldığı brüt ücretin 950 TL civarında olduğunu, sabah 08.30-19.00 saatleri arasında çalıştığını, haftanın ortalama üç günü fazla çalışma yaptığını, genelde 21.00'e kadar çalışıldığını, resmi ve dini bayram günlerinde de çalışma ve fazla çalışmalarının olduğunu, fazla mesai ücretleri ödenmediğinden iş akdini devam ettirmek istemediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının dava dilekçesinde açıkça istifa ettiğini beyan etmesi sebebiyle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin yersiz olduğunu, davalı şirkette yasal çalışma sürelerinin uygulandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 26/08/2005-09/07/2010 tarihleri arasında davalının yanında satış temsilcisi olarak çalıştığı, davanın 19/02/2013 tarihinde açıldığı, davacının 19/02/2008 tarihinden önceki yıllık izin dışındaki alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığı, her ne kadar davacı tarafça iş aktinin feshine fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi gerekçe gösterilmiş ise de davacı tanığı B.E.'in davalı iş yerinden kendi beyanına göre 2007 yılında ayrıldığı, davacının neden işten ayrıldığını bilmediği bu nedenle davacının çalışma süreleri ile ilgili bu tanığın beyanının esas alınamayacağı, davalı tanığının beyanlarına göre haftanın 6 günü çalışıldığı,

Pazar günleri ve ulusal bayramlarda çalışılmadığının anlaşıldığı, bu nedenle iş aktini feshettiğini yani feshin haklı olduğunu ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Gerekçeli karar başlığında davalı şirket unvanının "... Motorlu Araçlar Taş. Truva Tur. Sey. Org. Tic. A.Ş." yerine "..." olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Davalının Temyizi Açısından;

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen yıllık ücretli izin alacağı 1.014,89 TL olup, karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL olan kesinlik sınırı kapsamında kaldığından, davalının temyiz isteminin HUMK'nun 427/2, 432/4 maddeleri uyarınca REDDİNE,

3-Davacı Temyizi Açısından;

a)Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b) Davacı, iş akdini ödenmeyen işçilik alacakları nedeniyle kendisi feshetmiş olup, davacı tanığı Basri’nin beyanına göre beraber çalıştıkları dönem için davacının fazla çalışma iddiası doğrulanmıştır. Davacı ile tanığın birlikte çalıştıkları dönemde yapılan fazla mesai alacağının dava tarihine göre zamanaşımına uğradığı ve davalı zamanaşımı def'inde bulunduğu için artık bu alacağın tahsiline karar verilmesi mümkün değil ise de zamanaşımı def'i nedeniyle bu alacağa hükmedilmemesi davacının fesihteki haklılığını ortadan kaldırmaz. Davalı, zamanaşımına uğrayan dönemde yapıldığı anlaşılan fazla çalışmayı ödediğini iddia ve ispat edemediğine göre, davacının feshinin haklı nedene dayandığından kıdem tazminatının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.