Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/4323 K.2017/21829

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi, davalı avukatının duruşma talep etmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19/12/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/06/1999 tarihinden iş akdinin haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiği 03/02/2014 tarihine kadar davalı işyerinde vardiya amiri, usta başı olarak çalıştığını, sigortasının geç ve düşük ücret üzerinden yapıldığını, en son 2.000,00 TL net ücret aldığını, 12 saat üzerinden haftanın 6 günü çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işe başlama tarihinin 01/12/1999 olduğunu, işyerinde çalışmakta iken görevli bulunduğu makinede hatalı ürün basılmasına neden olması ve bu hususta işverenle tartışması neticesinde kendi isteği ile işten ayrılmak istediğini işverene bildirdiğini ve kendisine kıdem tazminatı ödenerek işten ayrılmasının sağlandığını, 27.369,64 TL. kıdem tazminatının 04/02/2014 tarihinde banka hesabına ödendiği, 15/04/2014 tarihinde ibraname imzalayarak işyerinden fazla mesai, ücret, izin dahi hiç bir alacağının kalmadığını beyan ederek müvekkilini ibra ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının davalı işveren nezdinde belirsiz süreli hizmet akdi ile çalıştığı, iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandırmayacak şekilde sona erdiğini ispat yükümlülüğü davalı işverende olduğu, davalı işveren tarafından davacının kendi isteği ile işyerinden ayrıldığı savunulmuş ise de, uzun bir süre davalı işyerinde çalışan ve mesleki kıdeme sahip davacının tüm kazanımlarını yok sayarak işyerinden ayrılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu,

ayrıca kendisine kıdem tazminatı işverence ödenmiş olması karşısında iş akdinin davalı işveren tarafından haklı olmayan bir nedenle feshedildiği kanaatine varıldığı, her ne kadar kendisinde işten ayrıldığı tarihte ibraname alınmış ise de alınan ibranamenin 6098 Sayılı Borçlar Kanunun 420.maddesine göre geçersiz olduğu ancak ödemelerin banka aracılığı ile yapması karşısında makbuz hükmünde olduğu, bu hali ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, bakiye kıdem ve ihbar tazminatının bilirkişi raporunda hesaplandığı,

ispat yükümlülüğü üzerinde olan davacının dinlenen tanık beyanları ile fazla çalışma olgusunu ispat ettiği, alacak miktarının bilirkişi raporunda hesaplandığı, davacının bu alacağa hak kazandığı kanaatine varılmakla bu alacaktan 1/3 oranında taktiri indirim uygulandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı işçinin aylık ücret miktarı ve fazla çalışmasının olup olmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.

Davacının davalı işverene karşı ... 10. İş Mahkemesi’nin 2008/1125 esasına kayden açılan davada 06/07/2009 tarihinde tanık olarak dinlendiği ve beyanında, “Ben davalı şirkette 1999 yılının Kasım yada Aralık ayında işe girdim, personelden sorumlu ustabaşıyım, aylık 960,00 TL net ücret ile çalışıyorum, halen davalı şirkette çalışmaktayım.

Ben davacının şirkette çalıştığını hiç görmedim. Çalışsa idi görürdüm. Ben giren çıkan personelin sorumlusu idim. Bu nedenle tanımam lazım. Şimdi huzurda bulunan davacıyı daha yeni görüyorum daha önce hiç görmedim.

Katlama makinasında sabah saat 08.00 den saat 20.00 e kadar haftanın 5 günü çalışıyorlar. Cumartesi ve Pazar çalışma olmuyor. Vardiyalı çalışma olmuyor. Cumartesi mesai olduğu zamanlar mesaisi verilir. Yaz sezonları 2 ay 3 ay Cumartesi günleri ayda ortalama 2 Cumartesi çalışma olur. Diğer Cumartesileri çalışma olmaz. Yaz ayları dışında da Cumartesi ve Pazar çalışma hiç olmaz.

Şirkette yemek ve servis vardır.

Dini bayramlar da çalışma yoktur. Milli bayramlarda ve genel tatil günlerinde de çalışma yapmayız.” yönünde açıklamalar yaptığı görülmüştür.

Davacının davalı işyerinde çalışmakta iken Mahkemede tanık olarak yaptığı bu açıklamaları kendisini bağlar. Davacının bu kabulünün dikkate alınarak aylık ücret miktarının ve fazla çalışma alacağının yeniden belirlenmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: