Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/4553 K.2019/13308

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 01.12.2012 - 20.01.2014 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, işyerinde fazla mesai yaptığını karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, davacının maaşının banka üzerinden düzenli olarak yatırıldığını, davacının asgari ücret ile çalıştığını, fazla çalışmalarına karşılık gelen miktarların da kendisine ödendiğini, haftada bir gün izin kullandığını, dini bayramlarda izin hakkı kullandırıldığını, davacının fazla mesai ile ilgili ücretlerinin maaşı ile birlikte ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyada mübrez kök bilirkişi raporunda asgari ücret + fazla mesai ücreti toplamının 1.200,00 TL olduğu kabul edilmiş, itirazlar üzerine alınan ek raporda ise, iddia edilen net 1.200,00 TL üzerinden hesaplamalar yapılmıştır. Mahkemece karar gerekçesinde; davacının asgari ücreti ve fazla mesai ücretleri toplamı olarak aylık 1.200,00 TL civarında ücret aldığının kabul edildiği açıklanmış isede; hükümde kıdem tazminatı net 1.200,00 TL üzerinden hesaplanan tutara göre, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları ise asgari ücrete göre hesaplanan tutara göre hüküm altına alınarak gerekçe ile hüküm çelişkisi yaratılması başlı başına bir bozma nedenidir.

3-Davacının ücret miktarı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta; davacı net 1.200,00 TL ücret karşılığı çalıştığını iddia etmiştir, davalı işveren ise davacının asgari ücret aldığını savunmuştur. Davacı tanıkları davacının 1.200,00 TL ücretle çalıştığını doğrulamışlardır.

Dosyada mübrez imzasız bordrolar incelendiğinde; her halükarda 1.200,00 TL üzerinden tahakkuk yapıldığı ve gerçek ücretin fazla mesai adı altında yapılan ödemelerle gizlendiği anlaşılmaktadır. Bu delil durumu karşısında, davacının aylık net 1.200,00 TL ücretle çalıştığı kabul edilerek alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken; davacının asgari ücret + fazla mesai ücreti toplamının 1.200,00 TL olduğu kabul edilerek, asgari ücretle çalıştığının kabulü hatalıdır.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, taraf tanıklarının müşterek anlatımlarından davacının diğer şoförlerle birlikte dönüşümlü olarak haftada 2 gün 07:00-17:00 saatleri arasında, 2 gün 08:30-18:30 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme süresi ile çalıştığı, bu 4 günlük çalışmanın ara dinlenme süreleri düşüldüğünde günlük 9 saate denk geldiği, 2 gün ise 08:30 da başlayıp 23:30 a kadar nöbet şeklinde çalışmaya devam edildiği, 15 saatlik bu çalışmadan 2 saat ara dinlenme süresi düşüldüğünde, bu 2 günlük nöbet çalışmasının 13'er saatten 26 saat ettiği, buna göre haftalık toplam çalışma süresinin 62 saat olduğu, haftalık 45 saatlik yasal çalışma süresi düşüldüğünde haftalık fazla mesai süresinin 17 saat olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda; yıllık 270 saatlik fazla mesai süresi düşüldüğünde, haftalık 11,8 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesaplanıp, tespit tanık beyanlarına dayandığından karineye dayalı makul bir indirim yapılarak, fazla mesai ücretinin kabulü gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile fazla mesai ücreti talebinin reddi isabetsizdir .

F)Sonuç: