Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/4671 K.2019/14510

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili özetle; davacının 01.07.1997 – 24.01.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde ticari kartlar operasyon yetkilisi olarak çalıştığını, en son maaşının 3.162,12-TL olduğunu, fazla mesai ve hafta tatili ücretleri ile yürütülen proje kapsamında ödenmesi gereken proje priminin ve her yıl ödenmesi gereken performans priminin ödenmediğini iddia ederek; fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, proje primi ve performans primi alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; alacakların zamanaşımına uğradığını, müvekkili bankada çalışma saatlerinin 09:00-18:00 saatleri arasında olduğunu, davalı bankada pazar gününün hafta tatili günü olduğunu ve davacının hafta tatili ücreti talebinin yersiz olduğunu, işyerinde çalışanlara proje primi adı altında bir ödeme yapılmadığını, müvekkili bankada düzenli ödenen performans primi uygulamasının bulunmadığını, ancak birtakım çalışanların, yıllık hedefler ve anılan hedeflerin tutturulma oranları doğrultusunda belirli tutarlarda prime hak kazandıklarını,

anılan primin yıllık hedefler üzerinden belirlendiğini ve prime hak kazanmak için de belirlenen hedef yılının sonunda şirkette çalışıyor olmanın gerektiğini oysa hedef oranlarının belirlendiği tarihte işyerinde çalışan davacının, hedef yılını doldurmadığını, hedef yılını doldurmayan davacıya performans primi ödenmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının 2012 yılından sonra haftada 3 gün 09:00-18:00 saatleri arasında, 2 gün 09:00-21:00 saatleri arasında ve cumartesi günleri 09:00-16:00 saatleri arasında çalıştığı ve haftada 7 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş isede, günlük 11 saati aşan çalışmalarda 1.5 saat yerine 1 saat ara dinlenme süresi düşülmesi hatalıdır.

3-İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir.

Dosyada mübrez ücret bordroları incelendiğinde, imzasız bordrolarda fazla mesai ücreti tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır. Yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda, imzasız bordrolardaki fazla mesai tahakkuku toplamının ödendikleri saptanır ise hesaplanan fazla mesai ücretinden mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi isabetsizdir.

F)Sonuç: