Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/4858 K.2018/13485

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 08.07.2011-24.12.2012 tarihleri arasında beton santralinde pompa operatörü olarak çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, davacının en son ücretinin net 1.700,00TL olduğunu, işyerinde 3 öğün yemek verildiğini, servis olduğunu, sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmadığını, işyerinde ... müfettişleri tarafından denetim yapıldığını, davacının da bu denetim esnasında sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmadığını söylediğini, bunun üzerine davacının işine son verildiğini,

davalı işveren tarafından son aya ait 24 günlük ücretle birlikte 2.400,00TL ödeme yapıldığını, bu ödemenin eksik olduğunu, davacının davalıya ait işyerinde haftanın 7 günü saat 07:00’de işe başladığını, saat 19:00’a kadar çalışması gerekirken ayda 1-2 gün hariç saat 23:00 veya 24:00'e kadar çalıştığını, ara dinlenme süresinin olmadığını, davacının dini bayramların dışında diğer genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını ve karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti,

hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, dava dilekçesinin usule uygun olmadığını, davacının tüm hak ve alacaklarının ödendiğini, iş akdinin davacı tarafından başka bir işyerinde iş bulması nedeniyle istifa suretiyle sona erdiğini, davacının davalı işvereni ibra ettiğini, zira davacıya 2.802,00TL ödeme yapıldığını, davacının davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, bu nedenle fazla mesai yapmasının mümkün olmadığını, fazla mesai yapması halinde de karşılığı olan ücretlerin ödendiğini, davacının istisnai olarak hafta tatilinde çalıştığını, çalışmaların karşılığı olan ücretlerin ödendiğini, davacının genel tatil günlerinde çalışmadığını, davacının yıllık ücretli izinlerinin kullandırıldığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ücreti hesabına esas ücret prim dışlanarak tespit edilmiştir. Buna göre 1,5 yevmiye üzerinden tam hesaplama yapılması yerinde ise de bilirkişi raporundaki, “prim aldığından yarısına hükmedilmesi” şeklindeki görüşün hiç bir hukuki dayanağı yoktur. Temel ücrete prim dahil edilmediğinden çıplak brüt ücret üzerinden 1,5 yevmiye uygulanarak hesaplanmalıdır.

3-Mahkeme tarafından yıllık izin belgesine değer verilmiş ise de belgenin düzenleme tarihi 28/01/2012 olup izin kullandırıldığına ilişkin başka bir belge yoktur. Ayrıca dosyaya işveren tarafından sunulan 05/03/2012 tarihli Şubat 2012 ayına ait fazla mesaiye ilişkin yazılan ancak Mahkeme tarafından prim karşılığı düzenlendiği kabul edilen belgelerde fazla mesaiden söz edilmekle davacının 01/02/2012-24/02/2012 tarihleri arasındaki iznini kullanmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle yıllık izin belgesine değer verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.