Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/4907 K.2019/13903

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 2006 yılının Mart ayından 05.05.2014 tarihine kadar davalı şirket nezdinde su ve tüp dağıtıcısı olarak kesintisiz şekilde çalıştığını, aylık maaşının asgari ücret ve dağıttığı tüp başına 1 TL, su başına ise 0,75 TL prim olarak ödendiğini, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının 2009 yılında işe başladığını, 05.05.2014 tarihine kadar davalı şirket nezdinde sigortalı şekilde aylık net 885,65 TL ücretle çalıştığını, iş akdinin 09.05.2014 tarihli noter ihtarnamesi ile haklı nedenle tazminatsız olarak feshedildiğini, işyerinde fazla mesai yapılmadığını, genel tatillerde çalışılmadığını, çalışıldığında ise ödemelerinin yapıldığını, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı asgari geçim indirimi alacaklarının ödenmediğini iddia etmiştir.

Dosyada ki bilgi ve belgelere göre; 2013 ve 2014 yıllarına ait asgari geçim indirimi tahhakkuk ettirilen bordro tutarlarının, dosyada mübrez banka kayıtlarıyla uyum sağladığı anlaşılmaktadır. Bu delil durumuna göre, asgari geçim indirimi alacağı hesaplanırken ödendiği ispatlanan 2013 ve 2014 yıllarının dışlanması gerekirken, tüm süre üzerinden hesap yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek alacağın hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Davacı dava dilekçesinde hafta tatillerinin yarısında çalıştığını iddia etmiştir. Dosyada mübrez bilirkişi raporunda da davacının hafta tatillerinin yarısında çalışıp yarısında hafta tatili izinlerini kullandığı, doğru bir şekilde tespit edildiği halde, bilirkişi, raporunda hafta tatili ücretini davacı tüm hafta tatili günlerinde çalışmış gibi hesaplamıştır. Sonrasında bu hatalı hesaplama davacı vekili tarafından tespit edilerek ıslah talebinin bu hata gözetilerek yapılmasına ve mahkemeninde yine doğru şekilde hatalı işlemi düzelten ıslaha göre hafta tatili ücretini hüküm altına almasına rağmen, karar gerekçesinde aslında itibar olunmayan bilirkişi raporuna itibar edilmişçesine gerekçe oluşturulması da isabetsizdir.

F)Sonuç: