Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/4940 K.2019/19742

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı işçininin davalı işverene ait işyerinde 09/01/2009-30/03/2011 tarihleri arasındaki dönemde çalıştığını, uluslararası tır şoförü olarak görev yaptığını, haklı neden olmadan işten çıkartıldığını, asgari ücret+ sefer primi esasına göre çalıştığını, sefer başına 800-1000USD aldığını, 2 ayda ortalama 3 sefer yaptığını, aylık ücretinin asgari ücret kadar olan kısmının ödenmediğini, yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını, bayram tatillerinde de çalıştığını, son sefere ilişkin olarak ödenmesi gereken 800 USD sefer prim alacağının da ödenmediğini ileri sürerek,

kıdem, ihbar tazminatı,ücret,sefer ücreti,yıllık izin ücreti ve ulasal bayram genel tatil ücreti ve işe girişte davacı işçinden alınan senedin iadesine, iade söz konusu olmaz ise iptaline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı işçinin davalı işverene ait işyerinde 09/01/2009- 09/03/2011 tarihleri arasındaki dönemde çalıştığını, iş sözleşmesini kendisinin feshederek işyerinden ayrıldığını, ücret alacaklarının ödendiğini, yıllık ücretli izinlerini kullandığını, genel tatil günlerinde çalışmadığını, sefer prim uygulaması olmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle. SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; somut uyuşmazlıkta davacının davalı işyerinde.

09/01/2009-30/03/2011 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü çalıştığı, davacının işçinin ücretinin asgari ücret +sefer primi olduğu, pasaport kayıtlarına göre davacının çalışma dönemi boyunca toplam 19 sefer yaptığı, bu haliyle aylık ortalama sefer sayısının 0.7 olduğu ve son aylık brüt ücretinin 790,550TL.aylık prim tutarının 976,50TL.olduğunun anlaşıldığı,

davacı iş sözleşmesinin haklı bir neden olmadan davalı işveren tarafından fesih edildiğini iddia etmekte, davalı ise davacının iş sözleşmesinin 09/03/2011 tarihi itibari ile davacının istifası ile sonlandığını savunduğu,ancak hizmet süresi kısmında belirttiğimiz üzere davacının işyerinde çalışması 30/03/2011 tarihine kadar sürdüğü, bu nedenle 09/03/2011 tarihli fesih bildirimi ile davacı işçinin işten çıktığını kabul etmenin mümkün olmadığı, ayrıca gözle görülür bir şekilde fesih bildiriminin üzerindeki tarihlerde de düzeltmeler yapıldığının anlaşıldığı,

buradan hareketle dava dosyasına ibraz edilen mevcut delilerin iş sözleşmesinin davacı işçiyi kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacak şekilde sona erdiği ispat etmeye yetmediği, davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı sonucuna ulaşıldığı,dosya içerisinde mevcut pasaport kayıtları, yurt dışına giriş çıkış kayıtları ve tanık beyanlarına göre ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı talebi kabul edilmiş ve Yargıtay uygulamaları gereği yüzde otuz takdiri indirim yapılarak hüküm altına alındığı,

ayrıca kullandırıldığı ya da karşılığının ödendiği ispatlanmayan izin ücreti alacağı ile ödendiği yönetimince ispatlanmayan ücret alacak talebi ve sefer prim ücret alacak talebinin de kabul edildiği,davacı tarafından davalıya bir senet verildiğinin ispat edilemediği ve dosyada buna ilişkin herhangi bir delil de bulunmadığından senedin iptali yönündeki talebin reddine,davanın kısmen kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta davacının çıkışının davalı işveren tarafından 17.05.2011 tarihli SGK işten ayrılış bildirgesi ile kod 3 “istifa”olarak yapıldığı görülmekle; kıdem tazminatının faiz başlangıcının 17.05.2011 tarihi olarak hükmedilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.