Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/5641 K.2016/5695

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davacının, davalı site yönetimi bünyesinde 05.10.2002 tarihinde güvenlik görevlisi olarak işe başladığını, davacının gece bekçisi olarak yıllarca 20.00-08.00 saatleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin 15.12.2011 tarihinde işverence haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil, asgari geçim indirimi, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı site yönetimi vekili, davacının 05.10.2002-09.01.2012 tarihleri arasında davalı sitede çalıştığını, görülen lüzum üzerine 20.11.2011 tarihli genel kurulda bağımsız bölüm maliklerinden yetki alınarak davalı yönetim tarafından iş akdine son verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklı bir nedene dayanmaksızın bildirimsiz olarak feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, hüküm altına alınan fazla çalışma, genel tatil ücret ve ücret alacakları yönünden dava ve ıslah dilekçesinde yasal faiz talep edildiği halde, taleple bağlılık kuralına aykırı olarak bu alacaklar yönünden en yüksek banka mevduat faizi uygulanması; ücret niteliğinde bir alacak olmayan asgari geçim indirimi alacağına yasal faiz uygulanması gerekirken en yüksek banka mevduat faizi uygulanması hususları hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç: