Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/6115 K.2019/15309

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının asıl işveren T.C. ...'na bağlı olarak diğer davalı şirkette 06/12/2008-17/02/2014 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığını, davacının iş akdinin ihale ile iş alan davalı alt işveren şirket tarafından hiç bir haklı neden olmadan feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili, davacının 25.02.2014 tarihinde işten ayrıldığını, bu tarihten itibaren davalı şirketle iş ilişkisi sona erdiğinden müvekkili belediyedeki hizmetinin de sonlandığını, işyerinde fazla mesai yapılmadığını, diğer davalı şirket ile müvekkili belediye arasındaki hizmet akdinin belirli süreli olması nedeniyle davacının ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, davacının belediyeden ücret, kıdem ya da ihbar tazminatı adı altında hiç bir alacağı olmadığını, ihale ile verilen işlerde ihale makamının kıdem tazminatı, yılllık izin ücreti ve sair alacaklardan sorumluluğu olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Tem. Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd.

Şti. vekili, davacının müvekkili şirketten ayrıldığını ve 25/02/2014 tarihli ibraname ile hiçbir hak ve alacağı olmadığını ve müvekkil şirketi ibra ettiğini yazılı olarak beyan ettiğini, talep edilen alacaklar arasında 5 yıllık zamanaşımına tabi olan alacak kalemleri bulunduğundan reddi gerektiğini, davacının kendi imzasıyla belirli süreli iş sözleşmelerine imza attığını, müvekkili şirketinde ihaleyi belirli süreler dahilinde aldığından dolayı ihale bitim sürelerinin belirli süreli iş sözleşmesinin bitim tarihi olarak iş sözleşmesine yazıldığını, davacının tabi olduğu vardiya sistemine göre fazla çalışma yapmasının mümkün olmadığını,

bu sebeple davacının fazla mesai alacağı talebinin reddi gerektiğini, olağanüstü durumlarda mesaiye kaldığında ise mesai ücretlerinin maaş bordrolarında da görüldüğü üzere maaşlarına yansıtılarak ödendiğini, eğer işçi çalıştığı milli ve dini bayramın ertesinde tatil yapmayacak ise çalıştığı günün ücretinin fazla mesai olarak kendisine ödendiğini, davacının hak ettiği tüm yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı 2009 ve 2010 yılları yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve bu iki yıl için yıllık izin alacağı olduğunu iddia etmiş olup, davalılar ise davacının tüm yıllık izinlerini kullandığını ve izin ücreti alacağı olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, dosyaya sunulan yıllık izin formları ve yıllık ücretli izin bordrosuna göre davacının yıllık izin alacağı olmadığı gerekçesiyle yıllık izin ücreti talebi reddedilmiştir.

Yargılama sırasında davacı vekili tarafından yıllık ücretli izin bordrosundaki imzanın davacıya ait olmadığı iddia edilmiş ancak mahkemece imza incelemesi yaptırılmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, yıllık ücretli izin bordrosunda imza incelemesi yaptırmak ve bu şekilde davacının yıllık izin alacağı olup olmadığı kesin olarak saptanarak sonucuna göre izin ücreti talebi hakkında bir karar vermekten ibarettir.

Yukarıdaki eksiklik giderilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: