Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/6265 K.2019/17136

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenliğe ait işyerinde 22.12.2008-01.04.2012 tarihleri arasında idari işler bölümünde İstanbul merkez ofiste işçi olarak özürlü kadrosunda çalıştığını, davalı işverenin merkez ofiste çalışan özürlü kadrosundaki işçiler ile diğer işçiler arasında ödenen ek ödemeler, sosyal haklar ve maaş zammı konusunda ayrım yaptığını, bu ayrımın sadece İstanbul merkez ofiste çalan işçilere uygulandığını, ... Fabrika 1, ... Fabrika 2 ve ... tesislerinde idari işler bölümünde çalışan özürlü kadrosundaki işçilere böyle bir ayrımın uygulanmadığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkiline ait işyerinde 22.12.2008-30.03.2012 tarihleri arasında çalıştığını, müvekkili firmada hiçbir çalışana negatif ayrımcılık yapılmadığını, her çalışanla yapılan sözleşme doğrultusunda çalışanların hak etmiş olduğu ücretlerinin ve varsa yan haklarının ödendiğini, bu kapsamda davacının da gıda yardımı, çocuk yardımı, hayat sigortası ve özel sağlık sigortası gibi bir takım yan haklardan yararlandığını, talep ettiği alacakların 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalı şirketin İstanbul'daki merkezinde çalışmakta olup ...'deki fabrikada çalışan emsal işçilere göre kendisine daha az ücret verildiği ayrıca ek ödemeler, sosyal haklar ve maaş zammının da kendisine ya eksik ödendiği ya da hiç ödenmediği iddiasıyla alacak talebinde bulunmuştur. Öncelikle davacının bireysel iş sözleşmesine veya TİS'e rağmen ödenmesi gereken haklarının ödenmediği ya da eksik ödendiği şeklinde bir iddiası yoktur. İddianın temelini, davacının kendince emsal aldığı işçiler ile kendi durumunun farklı oluşu oluşturmaktadır. İşveren, işçilerin kıdemine, becerisine, eğitimine vb nedenlerine bakarak farklı ücret ve diğer sosyal haklar belirleyebilir. Buna yasal bir engel yoktur. Ancak işveren her şeyiyle aynı olan işçileri arasında farklı davranamaz.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi genel müdürlükte çalışan bir kişi olup kendisine emsal gösterdiği işçiler ise üretimin yapıldığı fabrikada çalışanlardır. Davacının kendisi gibi genel müdürlükte çalışan emsali bir işçiye göre ücret ve diğer sosyal haklarının kısıtlandığına dair bir iddiası yoktur. Üretim yapılan fabrikada çalışan işçinin genel müdürlükte çalışan işçiye birebir emsal olduğu söylenemez. Açıklanan nedenle davanın reddi gerekirken kabulü hatalıdır.