Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/6578 K.2017/3158

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 01/05/2003-31/12/2014 tarihleri arasında teknik işçi (mekanik) olarak çalıştığını, davalı işyerinin Türkiye'de kozmetik ve sabun piyasasında önde bir firma olduğunu, davalı işyerinin konut projesi nedeniyle Ayazağa fabrikasının Tuzla'ya taşınmaya başladığını, İstanbul Avrupa yakasında oturan işçiler için Tuzla'ya servis hizmeti verildiğini, işyerinin işçilere işyeri nakline ilişkin bilgilendirme adı altında bir yazı tebliğ ettiğini, bu yazıda işçilere ikametlerini Tuzla'ya alanların iş akdinin devam edeceği aksi halde iş akitlerinin feshedileceğinin bildirildiği,

davacının Tuzla'da çalışmak istediğini ancak evini taşımak istemediğini, davacıya servis hizmetinden faydalanma hakkı verilmediğini, davacının iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı işyerinde 01/05/2003-31/12/2014 tarihleri arasında teknik işçi (mekanik) olarak çalıştığını, yönetim kurulu kararı ile davalı işyerinin Tuzla tesisine taşınmasına karar verildiğini, davacıya işyerinin nakline ilişkin bilgilendirme yapıldığını, davacının taşınmayacağını bildirdiğini, yeni işyeri olan Tuzla'da çalışmaya devam etmek istemediğini, şirketin yönlendirmesinin bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının Tuzla'da çalışmaya devam etmek istediği ancak ikamet ettiği taşınmazda kira ödemediği ve Tuzla'ya taşındığında mali olarak zorlanacağını bu sebeple davalı işyerinin evini taşıma teklifini kabul etmediği, evini taşımayanın işten çıkarılma nedeni olamayacağı, işyerinde servis imkanı olması ve servisle personel taşındığı bildirilmesine rağmen davacının evini Tuzla'ya taşımaması nedeniyle iş akdinin haklı ve geçerli nedene dayanmadan feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz: Kararı taraflar yasal süresi içinde temyiz etmiştir. E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, an çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz.

Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu maddede sendikal neden halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirleneceği açıklanmıştır. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. (08.04.2008 gün ve 2007/27773 Esas, 2008/7819 Karar sayılı ilamımız).

Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 4, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 5, 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 6 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatın belirlenmesini öngörmekte, fesih sebebine göre bu miktarlarda azami sınır 8 aya kadar da çıkmaktadır.

İşletme gerekleri ile fesihte emeklilik nedeninin gösterilmesi ve davacının emekliliğe hak kazanması halinde işe başlatmama tazminatı alt sınırdan belirlenmektedir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta davacı işçinin davalıya ait işyerinde 11 yıl 8 ay çalıştığı, davalı işverence gerçekleştirilen feshin geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Ancak davacı işçinin kıdemine ve fesih nedenine göre mahkemece işe başlatmama tazminatının davacının 4 aylık ücreti tutarında belirlenmesi doğru bulunmamıştır. Bu tazminatın davacının 5 aylık ücreti oranında belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir. 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.