Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/6927 K.2019/22550

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi, davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17/12/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait işyerinde şoförü olarak 05.05.1998-01.10.2011 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, aylık maaşının net 1.700 TL olduğunu, iş akdinin sona ermesinde kıdem tazminatı ödendiğini ancak ödemenin eksik yapıldığını, fazla çalışma yapmasına genel tatil ve hafta tatillerinde çalışmasına karşın ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izin alacağı da bulunduğunu ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının 30.08.2009 tarihinde davalı şirketten ayrıldığını bu tarihten sonraki çalışmalar için müvekkile husumet yöneltilemeyeceğini ve herhangi bir alacağı olmadığını savunaraki; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı işçi, hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalıştığını ileri sürerek alacak taleplerinde bulunmuştur.

Hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İspat konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı işçi hafta tatilleri ve genel tatillerde çalıştığı iddialarını ispat için taktiri delil niteliğindeki tanık beyanlarına dayanmıştır. Davalı tanıkları, hafta tatili ve genel tatillerde çalışma olmadığını beyan etmişlerdir. Davacı tanığı ise hafta sonları ve genel tatillerde çalışıldığını beyan etse de, tır şoförü olan davacı ile aynı araçta çalıştığı şeklinde bir ifadesi bulunmamaktadır. Davacı tanığının beyanları incelendiğinde görgüye dayalı bilgi sahibi olmadığı "..çalışıyorduk", "..yapıyorduk" şeklindeki ifadeleri ile aslında daha çok kendi çalışma düzeni hakkında beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

Tüm bu hususlar dikkate alındığında, ispat yükü üzerinde bulunan davacının hafta tatili ve genel tatillerde çalıştığı iddialarını ispatlayamadığı anlaşıldığından mahkemece, bu alacak kalemlerinin reddine karar verilmesi gerekirken gerekçe dahi oluşturulmadan hüküm altına alınması hatalıdır.

3- Dava külli tespit kısmi eda istemli belirsiz alacak davası olup, hüküm altına alınan kıdem tazminatı dışındaki alacaklarda, dava tarihi - ıslah tarihi (talep arttırım) ayrımı yapılması gerekirken, tüm alacaklara dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi de isabetsizdir.

4- Kabule göre de, karineye dayalı makul indirim (hakkaniyet indirimi) dışında reddedilen miktarlar olduğu dikkate alınmaksızın, davalı lehine red vekalet ücretine hükmedilmemesi de yerinde değildir. Bozma sonrası bu hususta gözetilmelidir.

F) Sonuç: