Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/6937 K.2016/5717

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin 02.06.1996 tarihinden itibaren davalıya ait beton santrallerinde santral bakım ustası olarak çalışmaya başladığını, beton santrallerinin önceleri davalının selefi ve kurucu ortağı konumundaki ... tarafından işletilmekte iken 01.01.2009 tarihinden itibaren davalı tarafından işletilmeye başlandığını, devir sırasında tüm çalışanlara davalının taahhütname verdiğini, davalının müvekkilinin çalıştığı .... santralini kapattığını, 31.05.2011 tarihinde müvekkilinin işten çıkarıldığını,

işten çıkarılırken müvekkiline tazminatlarının ödenmesi için ibra belgelerini ve çıkış belgelerini imzalaması gerektiğinin aksi halde ödenmeyeceğinin söylendiğini, işyerinde hazırlanan belgeleri müvekkilinin tazminatını alabilmek için imzalamak zorunda kaldığını, müvekkilinin imzaladığı belgeleri okumak istediği halde okuyamadığını ve suretinin de verilmediğini, müvekkilinin banka hesabına Ağustos/2011 ayında 2 taksit halinde 24.000.-TL. ödendiğini, bu ödemenin müvekkilinin hak ve alacaklarının karşılığı olmadığını, bakiye tazminatlarını istediği halde müvekkiline ödeme yapılmadığını,

davalının işe iade davası açılmasını önlemek için ödemeleri iki ay sonra yaptığını, müvekkilinin aylık ücretinin net 1.750,00.-TL. Olduğunu iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının HMK.nun 109/1.-2.

Fıkraları gereğince talep konusu ettiği alacak kalemleri yönünden fazlaya ilişkin kısım ile ilgili dava açma hakkının saklı tutulmasının usul ve esasa aykırı olduğunu, dava konusu alacakların net ve belirli olduğunu, davacının çalışmakta olduğu santrallerin 09.05.2011 tarihinde ekonomik kriz nedeniyle kapatıldığını, davacının hizmet sözleşmesinin 31.05.2011 tarihinde feshedildiğini, davacının hizmet sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmek suretiyle feshedildiğini,

21.871,99.-TL kıdem ve 2.174,42.-TL. ihbar tazminatının davacının banka hesabına yatırıldığını,davacının tazminat farkı iddialarının haksız olduğunu,hiçbir çalışana ikinci bir ödeme yapılmadığını, davacının 02.06.1996 tarihinde işe başladığını, davacının maaşının banka ve SGK kayıtlarında belli olduğunu, davacının ihtirazi kayıt koymadan bordroları imzaladığını, davacının müvekkili şirkette düzenli olmayan şekilde bitmeyen işler için mesai saatleri sonrası çalışmanın devam ettiğini, fazla mesai ücretlerinin ödendiğini, müvekkili işyerinde ikramiye ve prim uygulaması bulunmadığını, resmi ve milli bayramlarda çalışılmadığını,

çalışılması halinde mesai ücretlerinin ödendiğini, yıllık izin ücretinin son maaşına eklenerek ödendiğini, davacının 15.01.2006 tarihinden önceki alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacının imzasını da içeren ücret bordrolarında her ay değişen miktarlarda fazla mesai ücreti tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.Her ne kadar davacının prim usulü ile çalıştığı kabul edilerek fazla mesai ücreti hesabında sadece zamlı kısım hesaplanmış ise de, davacının prim usulü ile çalıştığı somut bir şekilde ispatlanmamıştır. Bu itibarla, fazla mesai tahakkuku olan aylar hesaplamada dışlanarak, izin dönemleri de ayrık tutulmak suretiyle, saat ücretinin 1.5 katı (%150) üzerinden hesaplanarak, fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması gerekirken fazla çalışma alacağının yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Bordrolarda görülen genel tatil ücreti tahakkuklarının, çalışılmadan ödenen bir yevmiye karşılığı olduğu anlaşılmaktadır.Buna göre sübut bulduğu tespit edilen genel tatil çalışmaları için ayrıca bir yevmiye daha hesaplanarak ve makul oranda bir takdiri indirim uygulanarak genel tatil ücreti alacağı hüküm altına alınmalıdır.Genel tatil ücreti talebinin yerinde olmayan gerekçe ile reddi hatalıdır.

4-Yıllık ücretli izin alacağına gelince;

Dosyada mevcut izin belgeleri ve ücret bordrolarından, davacının bir kısım izinlerini kullandığı anlaşılmaktadır. Senelik izin belgelerinden 08/09/2008 tarihli 1 günlük iznin davacının bir yakının ölümü üzerine verildiği görülmekle, bu bir günlük iznin mazeret izni sayılması gerekir. Ayrıca bilirkişinin raporunda, bordrolardaki izin karşılığı paraları mahsup ettiği görülmüştür. Bordrolardaki bu ödemeler izinli olunan gün karşılığı çalışılmadan ödenmesi gereken yevmiye olup bordroda gösterilen para değil gün sayısı mahsup edilmelidir. Bu şekilde hesaplanacak bakiye izin süresine göre son ücret üzerinden hesaplanacak izin alacağından mahsup edilmesi gereken miktar, somut olay açısından son bordroda ödenen net 1.200,00 TL izin parasıdır. Yıllık izin ücreti hesabı buna göre yapılmalıdır.

5-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun, hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: