Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/7024 K.2019/9613

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/10/2002 tarihinde davalı şirketin ... şubesinde ön muhasebe elemanı olarak işe başladığını, 2013 Şubat ayından itibaren kendisinin Kağıthane'de ki çalışma yerinde görevlendirildiğini, ancak 20/07/2013 tarihinde haksız ve tazminatsız bir şekilde işten çıkartıldığını, işten çıkartılırken müvekkiline hak ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının bir kısım alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının iş akdinin haklı bir nedenle feshedildiğini, davacının sık sık sağlık sorunları yaşadığını, doktora gitmek için işyerinden izin istediğini ancak il dışına çıktığının tespit edildiğini bu nedenle haklı nedenle iş akdinin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı iş yerinde 13/04/2004-20/07/2013 tarihleri arasında 9 yıl, 3 ay, 8 gün hizmet süresinin bulunduğu, iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğini ispat yükünün davalı işverene ait olduğu, davalı işverenin bunu ispatlayamadığı, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş hukukunda çalışma olgusunu ispat yükü bunu iddia eden işçinin üzerindedir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi, iş akdinin 20.07.2013 tarihinde feshedilmesinden sonra 10.09.2013-10.10.2013 tarihleri arasında yeniden işyerinde çalıştığını, son çalışması karşılığı olan bir aylık maaşının kendisine ödenmediğini iddia etmiştir.

Dosya içeriğine göre davacının 10.09.2013-10.10.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde fiilen çalıştığını kanıtlayamadığı ve davacının 20.07.2013 tarihinden sonra işyerinde çalışmadığı hususu Mahkemenin de kabulünde olmasına rağmen 10.09.2013-10.10.2013 tarihleri arası için ücret alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Mahkemece hüküm fıkrasında, dosya kapsamına uygun olarak fazla mesai ücreti talebi reddedilmesine karşın, karar gerekçesinde “davalı işyerinde haftalık çalışma saati olan 45 saatin aşıldığı, fazla yapılan bu çalışmanın ücretinin ödendiğinin ispatla yükümlü olan işveren ücreti ödediğini yazılı delillerle ispatlayamadığı” şeklinde açıklama yapılarak gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olunması HMK. 298/2. maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: