Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/7139 K.2019/17253

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işveren nezdinde 01/05/2007 tarihinden 01/06/2013 tarihine kadar en son asistan olarak çalıştığını, net maaşının 1.350,00 TL olduğunu, işverenin müvekkilini yıldırıcı ve yıpratıcı davranışlarda bulunduğunu, kendisine mobing uygulandığını bu nedenle işyerinden ayrılmak zorunda kaldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının istifa etmek sureti ile iş akdini kendisinin sona erdirdiğini, tüm işçilik alacaklarının kendisine ödendiğini, iş yerinde mobing uygulandığı iddialarının gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı ve fazla mesai alacağının tahsiline, diğer taleplerin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve buna bağlı olarak fesihte haklı olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda normal çalışmanın hafta içi 5 gün 09.00 - 18.00 arasında olduğu, davacının haftanın 3 günü 2 saat fazla mesai yaptığı ve ayda bir hafta sonu cumartesi veya pazar günü 09.00 - 18.00 arasında çalıştığı, haftalık 3 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Diğer yandan taraflar arasında imzalanmış olan iş sözleşmesinin 9. maddesinde, “Aylık ücret ... fazla çalışma ücretlerini de kapsar.”düzenlemesine yer verilerek ödenen ücretin davacının fazla çalışmalarını da kapsadığı kabul edilmiştir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre iş sözleşmesinde yer alan bu tür hükümler fazla çalışma bakımından yılda 270 saatlik kısmın ücretin içinde ödendiği şeklinde değerlendirilmektedir.

Her ne kadar bilirkişi raporunda sözleşmenin tarihsiz olması nedeniyle sözleşmeye değer verilemeyeceği tespitine yer verilmiş ise de, sözleşmede yer alan ücret davacının başlangıç ücreti olup, bu durumda sözleşmenin ilk işe girişte yapıldığı anlaşılmaktadır.