Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/736 K.2019/10944

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 01/02/1999-12/04/2013 tarihleri arasında çalıştığını, emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla ... ücreti, yıllık izin ücreti ve hafta tatili ... ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili,davacının fazla çalışması ve hafta tatili çalışmasının olmadığını, yıllık izinlerinin tamamını kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu,kullanılmayan yıllık ücretli izin alacağı olduğu,fazla çalışmasının olduğu ancak hafta tatili çalışmasının kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının fazla mesai ücret alacağı olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı HMK.nın 25. maddesinde "kanunda öngörülen istisnalar dışında hakim iki tarafın söylemediği vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz.", devamı .... maddesinde de "hakim tarafların talep sonuçları ile bağlıdır." düzenlemeleri mevcuttur.

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının işyerinde çalışmasının hafta içi sabah 08.30’da başlayıp, 18.00 da sona erdiğini; hafta sonu ise sabah 08.30’da başlayıp, 13.30 da sona erdiğini belirtmiş, davalı vekili de davacının fazla mesai yapmadığını ileri sürmüştür.

Ancak Mahkemece yargılama sırasında dinlenen tanık beyanlarına göre davacının hafta içi 10 saat ... ile 1 saat 15 dakika ara dinlenme verdiği,cumartesi günü ise 5 saat çalışıp yarım saat dinlendiğinin kabulü doğrultusunda düzenlenen bilirkişi raporuna göre karar verilmiştir.

Oysa, davacı dava dilekçesinde çalışmasının ara dinlenme dahil 08.30-18.00 arası olduğunu yani hafta içi dokuz buçuk saat çalıştığını belirtmiş ve bu süreler haricinde herhangi bir çalışması olduğunu da iddia etmemiştir.

Mahkeme, davacının dayandığı bu vakıalarda davacının talebiyle bağlı olduğuna göre; talep aşılmaksızın davacının dava dilekçesindeki beyanları ile bağlı kalınarak tanık beyanları bir değerlendirmeye tabi tutulup fazla ... ücreti alacağının olup olmadığının belirlenmesi gerekirken maddi vakıadaki talep aşılarak davacının ara dinlenme dahil hafta içi 10 saat çalıştığının kabul edilerek fazla mesai alacağının hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: