Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/7417 K.2016/6541

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı işveren yanında 01/01/1984-10/02/2004 tarihleri arasında ön muhasebe elemanı olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, en son aylık 850,00 TL ücret aldığını, işten çıkartılmasından sonra davalı şirketin kıdem ve ihbar tazminatını ödemediğini iddia ederek; kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, dava konusu olayın 10 yıl önce olduğunu, davacının kötü niyetli olduğunu, davacının böyle bir talebinin bugüne kadar olmadığı gibi, böyle bir alacağının da olmadığını, olsa dahi alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar tazminatı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Somut uyuşmazlıkta; dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle geri çevirme kararı sonrasında gelen sgk belgesi ile davacı vekilinin dilekçesinden, davacının 10/02/2004 tarihinde yaşlılık aylığı almak amacıyla iş akdini feshettiği anlaşılmaktadır. Bu fesih sebebine göre davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü yerinde ise de, iş akdini kendisi fesheden işçi feshi haklı nedene dayansa dahi ihbar tazminatı talep edemeyeceğinden, ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: