Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/7719 K.2016/10790

Yerel mahkemece, asıl davanın kabulüne birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin gerçekleştirdiği iş kazası nedeniyle işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücret izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacı asıl dava ile birleştirilen Üsküdar 2. İş Mahkemesi'nin 2009/709 E, 2009/951 K, sayılı dava ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücretlerinin ödenmediği gerekçesi ile ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin 23.01.2012 tarihli kararı, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.05.2014 tarihli ilamı ile bozulmuştur,

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ve yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece bozma kararı sonrası kurulan yeni hükümde, birleşen dava kapsamında fazla mesai ve genel tatil ücretleri hüküm altına alınmış, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarına ilişkin asıl dava hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

Bozma kararı üzerine önceki hüküm tamamen ortadan kalkar. Bu nedenle bozma kararından sonra da Mahkemece HMK’nın 297. maddesinde belirtilen unsurları taşıyacak şekilde yeni bir karar verilmesi zorunludur.

Mahkemece, bozmaya uyulmasına karşın kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarına ilişkin asıl dava hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi açıkça hukuka aykırıdır.

F) Sonuç: