Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/7811 K.2019/13244

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacının davalı işyerinde 10.12.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, mesai saatlerinin 09:00 –18:00 saatleri arası olmasına rağmen iş akdinin devamı boyunca gece yarılarına kadar hafta içi hafta sonu çalışması karşılığı mesai ödenmediğini iddia ederek tüm bu nedenlerden ötürü fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak üzere; 500,00 TL fazla mesai alacağı, 500,00 TL hafta tatili alacağının faizleriyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının 10.12.2007–04.10.2013 tarihleri arasında en son brüt 8.528,00 TL ücretle çalıştığını, istifa ederek ayrıldığını, fazla mesai ücretinin brüt ücret içinde olduğunu, yıllık yüksek tutarda prim ödendiğini, ayrıca 14.01.2010 tarihinde yayınlanan sirküler içinde davacının fazla mesai ücreti ödenen çalışanlar grubunda olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuş davalı işveren davacının yüksek ücret alarak uzman iş analisti ve proje analisti (mühendis) ünvanı ile çalıştığını ileri sürerek fazla çalışma ücretine hak kazanamayacağını, işyeri sirküleri ile davacının fazla çalışma uygulamasına tabi olmayan personel statüsünde olduğunu savunmuştur.

Mahkemece davacının davalı bankanın yayınladığı sirkülere göre fazla çalışma uygulamasına tabi olmadığı, fesih tarihinde asgari ücretin 8.35 katı tutarında ücret aldığı belirtilerek davaya konu fazla çalışma isteğinin reddine karar verilmiştir.

Bilirkişi raporunda davacının haftalık ve günlük çalışma süreleri değerlendirilmiş ve davacının kendi çalışma saatlerini belirleyebilecek pozisyonda çalışmadığı tespit olunarak fazla çalışma ücreti yönünden hesaplamaya gidilmiştir.

Davacı işçinin uzman iş analisti ve proje analisti (mühendis) olarak çalıştığı anlaşılmakta olup işyerinde en üst düzeyde çalışan işçi pozisyonunda değildir. İş sözleşmesinde fazla çalışmanın ücrete dahil olduğu yönünde herhangi bir kurala yer verilmemiştir. İşyerinde yayınlanan sirkülerde bazı ünvanlara göre fazla mesai uygulamasının yapılmayacağı açıklanmış olsa da 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesinin emredici hükümlerine göre çalışmakta olan işçinin fazla çalışma uygulaması dışına çıkarılması mümkün olmayıp işverence yapılan bu işlem sonuç doğurmamaktadır.

Davacının işyerinde haftalık 45 saati aşacak şekilde çalıştığı dosya içeriği ile ispatlanmış olup yasa gereği karşılığının %50 zamlı ücretle ödenmesi gerekir. Davacının ücretinin yüksek olması başlı başına fazla mesaiden istisna tutulmasını gerektirmez. Dosya içinde bulunan bilirkişi raporu ve karineye dayalı makul indirim bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmelidir.