Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/8277 K.2019/18990

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işveren nezdinde 1999-15/09/2010 tarihleri arasında mağaza müdürü olarak ve en son brüt 4.500,00TL ücretle çalıştığını, davalı işveren nezdinde ödenmeyen fazla mesai, dini ve milli bayram ve yıllık ücreti izin alacağının mevcut olduğunu, davacının Cumartesi Pazar dahil olmak üzere, haftanın 6 günü çalıştığını, hafta içi 1 gün izin yaptığını, mağaza müdürü olması sebebiyle işin niteliği gereği her gün fazla mesai yaptığım, normal koşullarda mağazanın 09:30-22:00 saatleri arasında açılıp kapandığını, davacının ise haftanın 3 günü 09:00- 22:30 saatleri arasında,

haftanın diğer 3 günü ise 14:00-22:30 veya 09:30-18:00 saatleri arasında çalıştığını, Cumartesi günleri toplantı günü olduğundan, tüm personelle birlikte 1 saat erken geldiğini, ayrıca indirim zamanı etiketleme için, tadilat, bakım onarım, sayım, ürün geline gibi dönemlerde, ayda ortalama en az 2 gün gece sabaha kadar çalıştığını, yapmış olduğu fazla çalışmalara ilişkin ücretleri ödenmediği gibi, boş zaman olarak da kullandırılmadığmı, yine davacının tüm dini ve milli bayramlarda da çalıştığı halde, zamlı olarak ödenmesi gereken bu çalışmalarına ilişkin ücretlerinin ödenmediğini,

davacının çalıştığı döneme ilişkin kullanmadığı izinlerinin mevcut olmasına rağmen, alacaklarının tam olarak hesap edilip ödenmediğini beyanla, fazlaya ilişkin haklan saklı kalmak kaydıyla 1.000,00TL fazla mesai ücreti, 1.000,00TL dini ve milli bayram ücreti ve 1.000,00TL yıllık izin ücreti olmak üzere, şimdilik Toplam: 3.000,00TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 05/05/2015 havale tarihli ıslah dilekçesiyle, dava konusu işçilik alacaklarını arttırmış olup, neticeten 7.000,00TL fazla mesai ücreti, 3.000,00TL dini ve milli bayram ücreti ve 3.000,00TL yıllık izin ücretinin dava dilekçesinde belirtilen faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının fazla çalışma dini ve milli bayram alacağına ilişkin talepleri yönünden zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının davalı işveren nezdinde 11/09/1999-15/09/2010 tarihleri arasında çalıştığını, gerçek maaş tutarının dosyaya sunulan ücret bordrolarıyla sabit olduğunu, davacıya çalışma süresince tüm hak edişleri ödendiğinden, fazla mesai, dini ve milli bayram ve yıllık izin alacağına ilişkin taleplerinin reddi gerektiğini, davacının her gün fazla mesai yapıldığı yönündeki afaki iddialarının, çalışma hayatının gerçekleriyle bağdaşmadığından,

kabulünün mümkün olmadığını, kural olarak şirket bünyesinde fazla mesai uygulamasının söz konusu olmadığını, sadece depo çalışanları ile ilgili fazla mesai uygulamasının söz konusu olabildiğini ve bu işçilerin fazla mesai ücretlerinin her ay aldıkları ücretlere eklenerek ödendiğini, dava dilekçesinde de belirtildiği gibi davacının işyerinde müdür sıfatıyla, üst düzey yönetici konumunda istihdam edildiğinden,

çalışma saatlerini bizzat kendisinin ayarladığını, yine davacının görev ve sorumluluğu kapsamında yüksek ücret aldığını, ayrıca muhtelif tarihlerde kendisine prim ödemesi yapıldığım, bir an için fazla çalışma yapıldığının kabulü halinde dahi, davacıya ödenen ücretin fazla çalışmayı da kapsayacak ölçüde olduğu gibi, aylık kotanın doldurulmasına bağlı olarak yapılan prim ödemeleri dikkate alındığında, davacının fazla mesai ücreti talep etmesinin mümkün olmadığını, dosyaya sunulan ve herhangi bir ihtirazı kayıt içermeyen ücret pusulaları ile sabit olduğu üzere, davacının hak ettiği her türlü hak ve alacağının banka kanalıyla ödendiğini,

yine davacının hafta tatili ve genel tatil alacaklarının tamamının ödendiğini, bu durumunda ücret pusulaları ile sabit olduğunu, dosyaya sunulan yıllık ücretli izin talep formları incelendiğinde, davacının yıllık izinlerini kullandığının görüleceğini, ayrıca ücret pusulalarından da görüleceği üzere, davacıya ücretli izin adı altında bir çok ödeme yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi fazla mesai ücreti talebinde bulunmuş mahkemece de bu isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisinde yer alan davacı işçinin imzasını taşımayan ücret bordrolarının bir kısmında fazla mesai ücreti tahakkuklarının yer aldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece sözü edilen tahakkukların karşılığının banka kanalı ile ödenip ödenmediği araştırılmalı sonucuna göre ödenmiş ise fazla mesai ücretinden mahsubu yoluna gidilmelidir.

3-Yıllık izin ücreti yönünden davacının talebi doğrultusunda karar verilmiş olup davalı işveren bordrolarda izin ücreti ödemelerinin yapıldığından söz edilmiş ve bu yönde imza içermeyen bordrolara dayanmıştır. Sözü edilen bordroların karşılığının banka kanalı ile ödenip ödenmediği araştırılmalı, davacıdan sorularak kullanılan izin süreleri gün olarak mahsup edilmelidir.

F) Sonuç: