Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/842 K.2016/2279

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı nezdinde 1981-2004 yılları arasında çalıştığını, bu çalışmasını aralıksız ve kesintisiz olmak üzere sürdürdüğünü, hizmetine ilişkin bildirimlerin Sosyal Güvenlik Kurumuna eksik yapıldığını, bu günlerin ücretlerinin ve diğer haklarının da ödenmediğini, davalı kurumda sendika ve toplu iş sözleşmesi bulunduğunu, her yıl verilen iki ikramiye ve ilave tediye ücretinin ödenmediğini, kıdem tazminatının toplu iş sözleşmesi gereği her yıl için 35 günlük ücretten ve fiili çalışmasına göre hesaplanması gerektiği halde böyle yapılmadığını, yıllık izinlerini kullanmadığını,

yıllık izin ücretlerinin yanlış hesaplandığını iddia ederek fark kıdem tazminatı ile izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, ücret, ikramiye ve toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan sosyal hakların davalıdan tahsiline karar verilmesine talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının 1976-2006 yılları arasında mevsimlik işçi pozisyonunda çalıştığını, çalıştığı gün kadar sigorta priminin eksiksiz ödendiğini, herhangi bir dönemde sigortasız olarak çalıştırılmadığını, davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının da eksiksiz ödendiğini, fazla mesaisinin olmadığını, resmi tatillerde çalıştırılmadığını, kıdem tazminatı alacağının 10 yıllık, diğer ücret alacaklarının da 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, idarelerinde mevsimlik işçilerle ilgili olarak müfettiş görevlendirildiğini,

müfettiş raporunda işçilerin mevsimlik işçi olarak çalıştırıldığı ve akitlerin askıya alındığı dönemde çalıştırılmadıklarının yazılı olduğunu, müfettiş raporlarının güçlü delil olduğunu ve tanık ifadeleriyle çürütülemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece uyulan bozma kararına uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, fazla çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatil alacakları bakımından temyiz itirazları reddedildiği için daha önce verilen kararın kesinleştiğinden söz edilerek karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Mahkemece, fazla çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatil alacakları bakımından davalı tarafın daha önceki temyiz itirazları reddedildiği ve bu yönde bir bozma nedeni gösterilmediği için daha önce verilen kararın kesinleştiği gerekçesiyle sözü edilen isteler bakımından karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmuştur.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10/10/2012 tarih ve ... E –... K sayılı kararında özetle, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda verilecek kararlarda, bozma konusu yapılmasa da her bir taleple ilgili olarak yeniden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, bozmadan sonra verilecek kararda bozma kapsamı dışında kalsın ya da kalmasın her bir taleple ilgili olarak yeniden olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmalıdır.

Yukarıdaki Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun kararında da açıkça belirtildiği üzere, bozmadan sonra verilecek kararda bozma kapsamı dışında kalsın ya da kalmasın her bir taleple ilgili olarak yeniden olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bozmadan sonra fazla çalışma ücreti talebi dışındaki talepler hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması, bahsi geçen talepler hakkında önceki kararda verilen hükümlerin kesinleştiği şeklindeki isabetsiz gerekçe ile bu talepler hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: