Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/9121 K.2019/17436

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde çalıştığını, 31/10/2013 tarihi itibariyle yapılan incelemede sigortalılık süresinin 16 yıl, pirim ödeme gün sayısının 5329 gün olduğunun bildirildiğini, işyerinden ayrılırken işverenin kıdem tazminatı ödemediğini ileri sürerek; maddi ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuştur.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca yasa ile korunan hukuki menfaatin teminine yönelik bir davranış içinde olmadığını, davacının başka bir işte çalışmak üzere işten ayrıldığını, istifa eden işçinin kıdem tazminatına hak kazanmayacağını savunmuştur.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, işverence feshin Sosyal Güvenlik Kurumu'na işçi tarafından istifa olarak bildirildiği, hizmet süresinin Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları nazara alınarak 08/12/2006- 12/11/2013 tarihleri arası 6 yıl 11 ay 4 gün olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu'na ücretin 2.230,78 TL. olarak bildirildiği, bu ücret üzerinden hesap yapıldığı, dosya konusunda uzman bilirkişiye verilerek rapor alındığı ve alınan raporun yasaya ve usule uygun olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve 22.374,20 TL. kıdem tazminatı alacağının fesih tarihi olan 12/11/2013 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

D)Temyiz

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece dosyada aldırılan 07.11.2014 tarihli raporda davacının brüt ücretinin 2.230,78 TL. olduğu, buna göre yapılan hesaplamada hak kazanabileceği kıdem tazminatının net 17.831,34 TL. olduğu, aldırılan 07.05.2015 tarihli ikinci raporda ise net ücretinin 2.700,00 TL. olarak belirlenip yapılan hesaplamada hak kazanabileceği kıdem tazminatının net 22.374,20 TL. olduğu belirlenmişken kararın gerekçesinde davacının son ücretinin brüt 2.230,78 TL. olduğu belirtilmiş ancak hüküm sonucunda davacının hak kazanabileceği kıdem tazminatının 22.374,20 TL. olarak belirlenmesi hüküm sonucuyla gerekçe arasında çelişkiye neden olmuştur. Mahkemece gerekçe hüküm çelişkisi yaratılması HMK.nın 298/2. maddesine aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.