Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/9527 K.2019/21280

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükmün 4, 5 ve 6. bentlerinde tüm alacaklara " genel tatil alacağı " denilerek hüküm kurulması, genel tatil alacağı ve yıllık izin alacaklarına ilişkin hükmedilen faizin niteliğinin hatalı belirlenmesi ve ıslah tarihinin hükümde açıkça belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 4, 5 ve 6 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine;

“4- %30 hakkaniyet indirimi yapılarak belirlenen brüt 454,32 TL. genel tatil alacağından 300,00 TL. sinin dava tarihi olan 24.03.2014 tarihinden, 154,32 TL. sinin ıslah tarihi olan 25.08.2014 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte iflas masasına kaydına, fazlaya ilişkin talebin reddine,

5- Brüt 3.021,93 TL. yıllık ücretli izin alacağından 200,00 TL sinin dava tarihi olan 24.03.2014 tarihinden, 2.821,93 TL. sinin ıslah tarihi olan 25.08.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte iflas masasına kaydına,