Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/9920 K.2016/12117

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 09/06/2008-17/03/2009 tarihleri arasında davalı iş yerinde sayaç okuma işlerini yürüttüğünü, yaptığı fazla mesai, hafta ve genel tatil günleri çalışma karşılıklarının verilmediği gibi son üç aylık ücretinin hiç ödenmediğini ve diğer ayların ücretlerinin de eksik olarak ödemeleri nedeniyle ihtarda bulunması üzerine iş akdinin feshedildiğini iddia ederek ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket temsilcisi duruşmadaki beyanında; dava dilekçinde bildirilen ihtarnamenin şirketlerine ulaşmadığını, sadece bu dava ile ilgili tebligatların ellerine ulaştığını, dava dilekçesinde bildirilen suçlamaları kabul etmediklerini beyan etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının çalışmış olduğu sürenin bir yılı aşmaması ve iş akdinin haklı da olsa davacı tarafından feshedilmiş olmasına göre yıllık izin ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiş, davacının davalı iş yerinde fazla mesai yaptığı, hafta tatili ve genel tatil günlerinde çalıştığı ve bu çalışmalarına dair ücretlerini almadığı, ayrıca ücret alacağının bulunduğu gerekçesiyle bu yöndeki taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiş ve Dairemizce, “somut olayda, davacının okuduğu sayaca göre ücret aldığı anlaşılmakla belirtilen ilke kararımız dikkate alınmaksızın yapılan hatalı fazla mesai hesabına binaen hüküm tesisinin isabetsiz olduğu, ayrıca, davacı tanığı ...'ın beyanından kış aylarında hava karardıktan sonra saat 16.00-16.30 gibi işçilerin toplandıkları anlaşılmakla, bu beyana göre kış aylarında fazla çalışma olmadığı anlaşılmasına rağmen kış ayları için de fazla mesai hesabı yapılmasının hatalı olduğu” gerekçeleri ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, sadece fazla mesai ücreti hüküm altına alınmış, diğer taleplerin Yargıtay'ın bozma ilamında kesinleşmesi nedeni ile bu talepler hakkında her hangi bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi, hükmünün bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da farklı bir karar vermeden yeniden karar vermek zorundadır.

Bozulmakla önceki hüküm tamamen ortadan kalktığından talep edilen ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacakları hakkında da yeniden hüküm kurulmaması HMK’nın 297. maddesine açıkça aykırıdır.

3-Mahkemece, yargılama giderine ilişkin kurulan hükümde, “Davacı tarafından yapılan harç, tebligat, müzekkere ve bilirkişi inceleme masrafları olmak üzere toplam 587,25 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” denilmiş, bu sonuca nasıl ulaşıldığı denetime elverişli olarak açıklanmamıştır.

6100 sayılı HMK’nın 297. maddesine göre, tarafların yargılama sebebiyle yaptıkları masrafın ne kadar olduğu, bunun ne kadarının harç ne kadarının diğer masraflar olduğu, masraflardan kimin ne kadarından sorumlu olacağı hükümde tek tek açıklanmalı ve aynı Kanun’un 332. maddesi uyarınca hükümde yargılama giderlerinin dökümü yapılmalıdır.

Mahkemece, hükmolunan yargılama giderlerinin denetime elverişli olarak karar yerinde açıklanmaması ve dökümün yapılmaması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinde hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/2. maddesinin dikkate alınmaması hatalıdır.

5-Mahkemece kısmen kabul kararı verilmesine rağmen reddedilen alacak miktarı üzerinden kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi de isabetsizdir.

F) Sonuç: